Paul Claes (ja)

Geplaatst: 19 jul 2007 07:28 am



Als iemand zich iets verbeeld dan creeërt hij een eigen beeld.

Jij stelt jezelf bijv. voor dat je in een korenveld met klaprozen bent, dan is dat korenveld het beeld.



Ik denk dat Paul Claes in dit gedicht zijn beelden weergeeft van een dag. De beelden die hem in een dag voorbij gekomen zijn.



Dettie

Geplaatst: 19 jul 2007 09:21 am



Jaaaa, dit lijkt me ook heel mogelijk .



Mijn conclusie is tot hiertoe:



- ofwel wat dettie zegt: de beelden die hem in een dag voorbijgkomen zijn



- ofwel wat ik zei: de uitbeelding van de dichters door ze te vertalen (waarbij dan zijn leven voorgesteld wordt als een etmaal).



Momenteel neig ik over naar de mening van dettie.

Gisterenavond laat vond ik wel dat ik een goeie uitleg gevonden had .



Tiba.

Geplaatst: 19 jul 2007 11:16 am Onderwerp



Hier staan o.a.. de vertalingen van Paul Cleas Tiba



www.kunstbus.nl/verklaringen/paul+claes.html



Misschien is het wel een samenvoeging van jouw gedachten en mijn gedachten.

Hij vertelt misschien in poëtische vorm waarmee hij de hele dag bezig is geweest. (o.a. vertalen en/of gedichten lezen)



Dettie

Geplaatst: 19 jul 2007 08:23 pm





Ongelooflijk hoeveel die man vertaald heeft!



Tiba.

Geplaatst: 20 sep 2007 07:52 pm



Sirene



Al ons gelok heeft de gek

----alleen aan de mastboom gebonden:

een en al oor voor de glans

----van ons onvruchtbaar gezang.



Paul Claes

uit: Glans Feux, De Bezige Bij,

Amsterdam 2000





Bovenstaand gedicht gaat over een van de avonturen die Odysseus beleefde tijdens zijn terugkeer van Troje naar zijn vaderland.

Sirenen waren gevaarlijke wezens, ze werden aanvankelijk voorgesteld als vogels met een vrouwenhoofd, later als wondermooie vrouwen met vleugels en vogelklauwen. Met hun betoverend gezang lokten ze de zeelieden zodat hun schip op de klippen voer en doodden hen. Het strand lag bezaaid met hun lijken.

De slimme Odysseus die dolgraag hun wondermooi gezang wou horen, liet de oren van zijn makkers volstoppen met was, zodat ze niet werden verleid. Zelf liet hij zich vastbinden aan de mast om te kunnen genieten van hun verleidelijk gezang. Toen hij riep om losgemaakt te worden en tekens deed, werd hij zoals afgesproken, nog steviger vastgebonden.



Zo had hun verleidelijk gezang geen resultaat en kon het schip veilig voorbijvaren, vandaar hier: "ons onvruchtbaar gezang".



Tiba.

Geplaatst: 20 sep 2007 08:33 pm



Hoe weet jij dit allemaal?

Knap hoor..

Heb jij trouwens ook van die 'schunnige' gedichten van Paul Claes in vertaling? Ik weet dat hij zo een Grieks bundeltje heeft vertaald; de naam ontsnapt me nu., het was van verschillende dichters denk ik.Ik heb het ooit in handen gehad..ach kon ik maar even de bib binnenspringen om het op te zoeken..



leni