Geplaatst: 08 mrt 2007 06:03 pm
Dettie schreef:
Gert, ik ging wel op je analyse in maar ik kon me er niet in vinden.
Maar is mijn interpretatie dan zo gek?
Het betekent niet dat ik halstarrig ben en gelijk wil krijgen maar ik snap niet waarom het stel niet 'gewoon' overspel pleegt maar wel in gedachte.
Dettie
Eerst even een paar dingen rechtzetten: Dettie, je hebt het volste recht om je niet in mijn analyse te kunnen vinden. Je bent niet halsstarrig, maar je verdedigt gewoon je standpunt. Dat maakt het ook zo leuk. Niemand heeft hier bij voorbaat het gelijk aan zijn of haar kant. Het kan zijn dat 9 van de 10 het met elkaar eens zijn over een vers. Maar dan heeft die éne het volste recht op een eigen uitleg. Een vers is geen wiskundesom, die je kunt snappen of niet. Dit vooraf.
Nu ga ik proberen door uitleg van de titel en van strofe 1 begrip te vinden voor mijn vooronderstelling dat het hier gaat om een getrouwd stel, dat tijdens het bedrijven van se.x, fantaseert het met een ander te doen dan met zijn of haar partner. Dus vreemd gaan in je hoofd. Daar moet ik toch in het vers zelf aanwijzingen voor hebben? Je kunt wel van alles op zo'n gedicht loslaten om het sluitend te krijgen. Ik ga met dat vinden van begrip nu beginnen. Het wordt een lang verhaal.
Eerst de titel.
HET HUWELIJK
Als je getrouwd bent en je praat daarover, heb je het over mijn huwelijk of ons huwelijk. Als je praat als buitenstaander zeg je: hun huwelijk.
Hier niets van dit alles. Het vers draagt als titel HET huwelijk. Als je het hebt over HET huwelijk, praat je over het huwelijk in het algemeen. Dus de titel sorteert ons voor in een bepaalde richting. Het gaat niet om dit stel alleen, maar om het huwelijk in het algemeen. Of over veel huwelijken. Over iets wat je in veel huwelijken tegenkomt. Het wijst ons ook in de richting dat het hier om een getrouwd stel gaat. Als je het gaat hebben over een niet-getrouwd, maar overspelig stel, geef je je vers een andere titel mee dan HET huwelijk. Maar Het overspel of zoiets. Dit is een belangrijke constatering. Mee eens?
Merkwaardig is de wisseling van perspectief tussen strofe 1 en 2.
In strofe 1 zien we een alwetende verteller, die de lezer inlicht over een stel dat sex bedrijft in een volslagen donkere kamer met blinde gebaren. Zelfs de spiegels zien elkaar niet: ze raadden slechts elkaar. Welke informatie geeft de alwetende verteller in strofe 1, waar wij als lezers iets mee moeten doen?
1. kamer zonder ramen. Dat is niet alleen een ruimtelijke mededeling, maar geeft een diepere laag aan. Het suggereert duisternis. In een gedicht maar ook in proza zijn dit soort verwijzingen essentieel. Het wijst ons in een bepaalde richting, het accentueert iets en verwijst naar iets in het vers. Hier verwijst het naar duisternis in de relatie.
2. met een blind gebaar nemen ze zich. Niet elkaar. Normale mededeling zou zijn: waar zij elkaar met een blind gebaar in de gespreide armen namen. Nee, ze nemen ZICH in de gespreide armen. Hier gebeurt iets vreemds.
Wat? Ze zijn niet met elkaar bezig, maar met zichzelf. Let goed op dat ZICH. Dat is een hint van de dichter in de richting van vreemd gaan in je hoofd.
Ook dat blind gebaar wijst ons in die richting: stekeblind voor elkaar. Alleen maar op zichzelf gericht. Hieruit leid ik ook af dat het gaat om iets bijzonders: vreemd gaan in je eigen hoofd. Ze zijn getrouwd: het huwelijk. Ze hebben sex, maar zijn niet op de ander gericht maar totaal op zichzelf. Dat wordt geaccentueerd door het ontbreken van ramen, door die duisternis en door die blinde gebaren en door het ZICH nemen en niet elkaar nemen. Het gebeurt ook niet thuis, maar in een hotel, dat kennelijk de naam Hotel draagt, vandaar die hoofdletter.
3. De spiegels raadden slechts elkaar. Ook dit accentueert de duisternis. De spiegels zijn gepersonifieerd, worden geïntroduceerd als persoon met gevoelens, gedachten, oordelen enz. Ze zien elkaar niet, er wordt niets weerspiegeld, want het is een Egyptische duisternis. Merkwaardig is: raadden slechts elkaar. Als spiegels kunnen raden, waarom raden ze dan niet het stel dat daar bezig is? Waarom raden ze niet de stoelen, kasten, deuren enz.? Ze raden alleen elkaar. Wat is daarvan de diepere laag?
Spiegels geven een beeld van een mens, niet de mens zelf. Het is schijn, geen werkelijkheid, wat spiegels geven. Een baby snapt dat niet en grijpt naar de spiegel. Mijn hond Hannes blaft tegen zichzelf als hij zich weerspiegelt ziet. Niets van dit alles geven deze spiegels in deze donkere kamer, waar een stel sex heeft met elkaar. Ze raden slechts elkaar. Dus eigenlijk is er geen enkele sprake van communicatie. Daarvan is de duisternis een teken, verder de kamer zonder ramen en het blind gebaar en de spiegels die niet weten waar de ander (uit)hangt.
Tot zover eerst.
Samengevat: de titel in combinatie met de eerste strofe wijst in de richting van een getrouwd stel dat vreemd gaat in eigen fantasie tijdens hun sex.
Nou: schieten maar. Dit is ook maar een uitleg. Wel met argumenten ontleend aan de soms opvallende formulering van strofe 1.
Gert
_________________
gert.slings.nu