Geplaatst: 17 jul 2007 11:02 am
Alhoewel veel aan de verbeelding overlatend, biedt volgende link toch wat, zij het beperkte, informatie over
De waaier van het hart :
meander.italics.net/recensies/recensie.php?txt=1396
Laat ons maar even zelf proberen de tekst
Het beeld te analyseren. Eerst en vooral iets over de vorm :
Dit gedicht bestaat uit 7 strofen van telkens 2 verzen, niet rijmend. Strofe 1, 3-6 hebben het over een ik, tot uitdrukking gebracht in het bezittelijk voornaamwoord
mijn. Strofe 2 en 7 zijn beiden aansprekingen, in de beleefdheidsvorm (afstandelijkheid), waarbij strofe 2 eerder als een bevel klinkt, terwijl strofe 7 een vaststelling is.
De titel van het gedicht,
Het beeld weerklinkt door de hele tekst in de vorm van verschillende gewaarwordingen : voelen, ademen, zien. Al deze gewaarwordingen spelen zich af in de loop van een etmaal :
dageraad, etmaal, avondbries.
Yvonne Broekmans heeft het in bovenvermelde recensie over de metamorfosen van de dichter (ziener, klager, zoeker, dromer, verbeelder, ...). Het lijkt mij interessant even deze denkpiste te volgen, maar niemand hoeft het hier mee eens te zijn. Misschien moeten we er dan ook de zes andere gedichten uit de eerste afdeling van de bundel bijnemen.
Rutger
_________________
Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).
blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje
