Wilma Stockenström

Pieter schreef : Misschien ben ik te veel beïnvloed door de bewering van de door mij zeer bewonderde Komrij; poëzie probeert zo dicht mogelijk bij de waarheid te komen. (of iets in die zin)

Misschien is het handig om de juiste uitspraak van Komrij te vinden?

Komrij heeft namelijk veel beweerd.



Uitspraken van Komrij



De waarheid is niet meer dan de leugen die de mensen van je verwachten.



Poëzie is de waarheid van een sensatie die een ogenblik intens aanhoudt en van hoge kwaliteit is



Het is van Komrij bekend dat hij speelt met de waarheid.



In een gedicht uit de bundel 'Spaans benauwd' schrijft hij:



'Ik ben zelfs degene niet / Die ik voorwend niet te zijn - / Ik zing mijn buurmans lied - / Ik voel vervangende pijn'.



En dan over het gedicht.

Ik denk niet dat Stockenström een schepper opvoert als een onschuldig kind. Ze maakt alleen de vergelijking dat de skepper een vlinder op zijn hand houdt zoals een kind dat doet. De rest van het gedicht gaat over zijn schepping zelf, heeft niets meer met dat kind te maken.

En een kind maakt veel dingen voor het eerst mee, ziet voor het eerst dingen, alles moet nog ontdekt worden, alles is nog nieuw.

De schepper heeft een vlinder geschapen, die is ook nieuw, de schepper is opgetogen over zijn schepping.

Maar de schepper IS niet het kind en het kind wordt ook niet als metafoor gebruikt in dit gedicht.



Misschien zegt het gedicht wel iets over de volwassen mens, die de verwondering over het mooie in de natuur kwijtgeraakt is.

Met haar gedicht over de schoonheid, het wonder dat een vlinder eigenlijk is, kan ze ons willen wijzen op dat niet alles als vanzelfsprekend beschouwen is, we niet alles maar zo gewoon moeten vinden dat het er is.



Dettie

Bedankt, Dettie, maar je kunt toch niet ontkennen dat ze de skepper als een onschuldig wezen opvoert. Alleen de mens kan zich verwonderen, ook als schepper van iets, maar de Skepper zelf niet. Dat is de leugen van dit gedicht. Sorry, ik zie het niet anders. Maar ik bewonder wel haar dichterlijke taal. Pieter

P.S. En voor de uitspraak van K. moet ik naar de bibliotheek. P.

Mooi weekend!

Waarom zou een schepper zich niet kunnen verwonderen.

Een kunstenaar kan zich ook verwonderen over zijn eigen werk, dat het zo goed gelukt is, dat het precies geworden is wat hij/zijn in het hoofd had enz.

Een kunstenaar is ook een schepper.



Ik kan je een boek aanraden dat heet De schepping, autobiografie van God geschreven door Franco Ferruci



Beschrijving:

Lange tijd vergeet ik dat ik God ben.' Met deze woorden opent de eerste autobiografie van God, een kaleidoscopische roman die een verrassend nieuw beeld geeft van de loop van de geschiedenis, van de schepping van het heelal tot de atoombom. Het is het verhaal van een gevoelige en twijfelende God, die het slachtoffer dreigt te worden van zijn eigen schepping.



Blijkens deze 'autobiografie' schept God om zijn eenzaamheid op te lossen al experimenterend het heelal als een zichzelf regulerend organisme. Produkt van het toeval, afhankelijk van het lot en beperkt van begripsvermogen als hij is, zoekt hij onder de mensen, die hij schiep uit onvrede met zijn wereld, naar zijn identiteit. Onder wisselende gedaanten leeft hij tussen hen, waarbij niets menselijks hem vreemd is. Bij een hap en een snap uit de cultuurgeschiedenis ontmoeten wij Mozes, klassieke wijsgeren, Augustinus, Dante, Freud, Einstein,.

Intellectuelen met een filosofische inslag en een groot voorstellingsvermogen zullen de roman, die de zwakte van veel godsdienstigheid goed doet uitkomen, kunnen waarderen.



Maar om op het gedicht terug te komen, Stockenström zet in dit de schepper neer als een personage. De mens is geschapen naar Gods evenbeeld. Dus waarom zal de schepper/God zich dan niet kunnen verwonderen om zijn eigen creatie, de mooie vlinder?



Dettie

Jezus, Dettie, dat is niet mis waarmee jij op de proppen komt. Maar zowel de god van de godsdienst als de god van Feruci zijn goden die door de mens gemaakt zijn. Je moet het dus niet omkeren, de mens schiep God naar zijn gelijkenis, en niet omgekeerd. Ik heb trouwens nog nooit een mens gezien die maar in de verte op een god leek, het dichtst komen Gandhi en Mandela daar nog bij en misschien Christus maaar die is ook door de Evangelisten gemaakt.



Een twijfelende, onzekere God, het is een mooie creatie maar is dat ook de God die Wilma S. bedoelt? Ik waag het te betwijfelen.



Een skepper die uit het niets een wonderlijk systeem van materie, atomen, moleculen en uiteindelijk leven maakt: moeten we die zien als een soort roulettespeler? En hem dan zich laten verwonderen over hoe het balletje rolt? Leuk, maar niet serieus.

Pieter

Pieter je draait alles door elkaar en komt tot conclusies die verzoorzaakt zijn door reacties op je eigen uitspraken buiten het gedicht om.

Ik haal het weer even uit elkaar.



Op de eerste plaats en in eerste instantie hadden we het over de inhoud van het gedicht De skepper, waarin de skepper een schepping van hem bekijkt, bewonderd.



Op de tweede plaatst, omdat jij buiten het gedicht om handelingen van de schepper erbij haalt, verwijs ik je tussendoor naar een roman waarvan ik dacht dat je het wellicht interessant zou vinden om te lezen. In deze roman wordt de schepper als een onzeker figuur getoond waaraan niets menselijks vreemd is. (Ik heb het boek gelezen) Maar... het blijft een roman.



Ten derde, het gedicht gaat over één klein onderdeel van de schepping, de schepping van een vlinder. Niet meer en niet minder.

De dichteres gebruikt daarbij haar fantasie, stelt zich voor hoe de schepper zijn schepping bekijkt en ervaart.



Dettie

Ik kan er niets aan doen, Dettie, ik ben niet in staat anders te denken. Dit gedicht is waarschijnlijk bedoeld voor kinderen. Als dat zo is is het een indirecte aansporing tot beperkt denken. Prachtige woorden met een inhoud die kinderen voorlopig op een verkeerd (ik bedoel ondoordacht) spoor zet.

Ach, misschien is dat wel goed ook, Dettie, veel mensen willen nu eenmaal in sprookjes geloven.



Hg. Pieter