Pieter zei:
Jullie hebben gelijk, maar ik zei al dat het een mooi gedicht is. Misschien ben ik te veel beïnvloed door de bewering van de door mij zeer bewonderde Komrij; poëzie probeert zo dicht mogelijk bij de waarheid te komen. (of iets in die zin). Uit het gedicht Die Verskrikking, waar Mira op attendeerde, spreekt een heel ander Wilma Stockenström.
Ik weet niet waar die fameuze bewering van Komrij echt op slaat, maar ik vermoed, hoop dat dat dit geen gratuite bewering is, dat de door jouw bewonderde dichter de gave heeft van het onderscheid.
En dat je geen appels met peren kunt vergelijken.
Daarmee bedoel ik: een gedicht over, zeg maar, een landschap, kun je niet vergelijken met een gedicht over, zeg maar, een volkerenmoord.
Mogen er daarom geen gedichten meer geschreven worden over de schoonheid van het landschap???
Gisteren plukte ik de eerste roos uit mijn tuin, ze is prachtig.
Zal ik schrijven over de schoonheid ervan of over de droefheid?
Stel dat ik over de schoonheid ervan schrijf, ben ik daarom de droefheid vergeten of wil ik op dat moment daar überhaupt niets over schrijven?
Aan mij de keuze.
Waar zit die fameuze bewering van Komrij dan?
mira