tiba schreef : Toch wel een merkwaardig dichter!
Het tweede gedicht gaat over een vrouw, mss eerder een jong meisje (kind?) Elise. Ze noemde oma de gordijnen. Sloot oma haar af van de buitenwereld? Nu staat ze voor het raam --> krijgt zicht op de buitenwereld. Is oma mss. overleden?
Ze "brabbelt", haar ogen staren. De wereld reist door haar hoofd. Waarom dat laatste? Omdat ze nu zicht heeft op de buitenwereld?
Omdat haar oma overleden is? Zoals de dichter haar tekent, zou het ook om een mentaal gehandicapt meisje/vrouw kunnen gaan.
De dichter zou Elise beter willen begrijpen "soms wou ik dat haar stem van lego was/ dat ze kon bouwen wat ze bedoelde"
Maar blijkbaar bouwt ze niet, maar pelt de poppetjes af.
Ik meen daaruit te begrijpen dat ze ook met die lego's niets logisch doet, zodat de dichter haar nog altijd niet begrijpt.
Dit is wat ik er momenteel in zie. Mogelijks sla ik de bal volledig mis.
Het einde is me niet duidelijk.
Tiba.
Ha Tiba,
Ik denk dat het inderdaad om een mentaal gehandicapt meisje/vrouw gaat. Maar niet dat ze aan oma denkt of zicht heeft op de buitenwereld.
Elise weet kennelijk het verschil niet tussen oma of gordijnen en/of ze kent misschien de juiste woorden niet. Ze weet niet dat oma, oma heet en zegt gordijnen als ze oma ziet.
De dichter ziet haar voor het raam wat staan te brabbelen, er gaat dus wel het een en ander in haar hoofd om maar de dichter weet niet wat, ze is niet te verstaan en ze heeft ook geen uitdrukking erbij (starende ogen zonder pit)
Ik denk niet dat ze met lego speelt maar dat de dichter wilde dat haar stem van lego was. Dan kon ze met die legoblokjes bouwen en laten zien wat ze nu eigenlijk zei.
Maar het enige wat ze doet is poppetjes uitkleden.
(Beschaving is o.a.ontwikkeling die iemand of een groep heeft bereikt, zegt mijn woordenboek.)
Elise heeft geen ontwikkeling, ze is geestelijk onontwikkeld.
Haar ontwikkeling is poppetjes uitkleden alsof beschaving een (bloot?) velletje is.
Ik zeg ook maar hoe ik het zie hoor.
Wie weet ziet iemand anders weer heel andere dingen in dit gedicht.
Dettie