Ophoepelen
ik hoorde de stilte aan mijn vader knagen
net zo lang tot hij een gat werd
met verjaardagen moest je altijd
oppassen dat je niet in hem
stapte
je wist precies waar hij was
want als er ergens een deur
open stond dan tochtte hij
moeder had een hoepel om hem
heen gebonden
zodat we konden zien waar
hij niet meer was
©Joris Miedema
Ik heb het eerste gedicht maar weer even hier gezet Tiba.
Volgens mij is de vader inderdaad zoals Pieter stelt dement. De vader is er in feite niet meer, alleen zijn lichaam is er nog. Zijn geest raakte uitgehold, leeg, een gat.
Met dat gat gaat de dichter 'spelen'. Een gat waar je in kunt stappen, misschien bedoelt de dichter met 'in het gat stappen', de vader geestelijk proberen te benaderen.
Maar de dichter gaat ook verder met het idee van een gat, een leegte.
je wist precies waar hij was
want als er ergens een deur
open stond dan tochtte hij
Hij speelt met het woord gat, spielerei met betekenis van het woord.
Maar moeder is er ook nog. Zij plaatst een hoepel om vader, zodat hij niet 'wegwaait', niet over het hoofd gezien wordt, vader is er nog ondanks het 'gat' in zijn geest.
De titel ophoepelen zie ik ook als een woordspielerei verwijzend naar de vader die in de hoepel geplaatst wordt, ik zie het woord ophoepelen als een nieuw werkwoord. iets als 'Ik zal vader even ophoepelen (in de hoepel plaatsen)
Zo zie ik het gedicht, ben heel benieuwd hoe jullie het zien.
dettie