Joris Miedema

Bijna alle gedichten van Miedema ademen een sfeer van triestheid, bijna wanhoop; het komt op mij over als een soort galgenhumor, ongeveer zoals jij het bedoelt, Rob. Hoe hebben we het zover laten komen, vraag je jezelf af. En dat in een land dat zichzelf een acht geeft voor geluk. Voor mij blijft altijd de vraag: bereikt zo'n moeilijke symbolische dichter zijn doel als hij iets aan de kaak wil stellen? Of moet ik het zuiver literair zien?

Pieter



P.S. Net hoorde ik op Radio 1 een column van Henk Spaan, die zich ergerde aan de stijl van Kader Abdollah. Als voorbeeld gaf hij dat KA i.p.v. Amerikaanse Universteiten als metafoor daarvoor gebruikte: reservaten van macht, politiek, kunst en wetenschap. Een metafoor die echt wel iets uitdrukt draagt dus niet de goedkeuring van "literator" Henk Spaan. Ik bedoel maar. Als die al niet van een beetje symboliek houdt. Pieter

Pieter schreef:

bereikt zo'n moeilijke symbolische dichter zijn doel als hij iets aan de kaak wil stellen? Of moet ik het zuiver literair zien?

Wat het eerste deel van je vraag betreft, komt de kritische toon, de aanklacht, over bij de lezer (zo begrijp ik je vraag)? Ik vermoed van wel voor wie aandachtig (her)leest.



Het tweede deel van je vraag begrijp ik niet zo goed.

Bedoel je met 'zuiver literair' zien, dat men een gedicht ( in eerste instantie) moet bekijken vanuit zijn 'dichterlijke kwaliteiten' (wat dat dan precies ook is, maar dit zou ons te ver leiden om er dieper op in te gaan), als je dat bedoelt, denk ik dat je het inderdaad wel zo moet zien (want ook al probeert men vaak de mooiste, diepste etc. ideeën te vertolken, dat betekent niet dat het ook uit 'literair' oogpunt even waardevol is, of hoe moet ik dat formuleren?).

Maar het kan ook zijn dat jij iets anders bedoelde.



( Dit begint onbewust een beetje te lijken op vragen zoals in een Socratische dialoog ).



mira

Mira, dank dat je hebt willen antwoorden. Achteraf besef ik dat het antwoord op mijn vragen volkomen afhankelijk is van de persoon die ze beantwoordt. Bij veel dichters (ik noem als voorbeeld Hugo Claus) gaat het zuiver om de literaire waarde, er zit (volgens mij dan) nooit een ander doel achter. Bij dichters zoals Gezelle, Dante, Rob Hasser en vele andere zit er vaak een morele of religieuze boodschap in of een originele kijk op het een of ander, vaak tot uiting komend in de laatste regel.

Bij Miedema vraag ik me af of hij alleen maar signaleert of ook aanklaagt, zoals Rob veronderstelt en jij bevestigend beantwoordt. Literair zijn zijn gedichten zeker. Beide soorten gedichten hebben natuurlijk alle bestaansrecht van de wereld; ik prefereer de laatste.

Pieter



P.S. Toevallig dat je Socrates noemde. Ik ben op dit moment Onsocratische gesprekken van Beerling aan het lezen (1946). Mijn eerste filosofisch boek. ( Ik kocht het natuurlijk niet in 1946 )

Pieter schreef:

Bij Miedema vraag ik me af of hij alleen maar signaleert of ook aanklaagt, zoals Rob veronderstelt en jij bevestigend beantwoordt

Een onrecht of mistoestand signaleren, toch niet oppervlakkig, denk ik, hoop ik.

Maar daarnaast had ik het ook over het 'hoe' van het verwoorden.

Een waarachtige 'boodschap' kan men op heel vele manieren kwijt, en daar is deze dichter volgens mij volkomen in geslaagd.



mira

Deze dichter is beter dan ik in eerste instantie dacht, Mira. Op Krakatau staan nog een hoop intrigerende gedichten. Mogen wij er daar nog een aantal van bespreken, Dettie?

Pieter

PieterD schreef : Deze dichter is beter dan ik in eerste instantie dacht, Mira. Op Krakatau staan nog een hoop intrigerende gedichten. Mogen wij er daar nog een aantal van bespreken, Dettie?

Pieter

Dat zal je aan Joris Miedema zelf moeten vragen Pieter.

De gedichten die er nu op de site staan kreeg ik toegestuurd.



Het mail adres van Joris Miedema is hier te vinden.



meandermagazine.net/wp/cat/auteurs/?user=miedema



Dettie