Joris Miedema

Pas geleden las ik een paar gedichten van Joris Miedema bij Meander en ik vond ze erg goed.

Ik ben dan ook enorm blij en trots dat hij dichter van de maand april 2010 is. Persoonlijk vind ik het een veelbelovend dichter, ik houd erg van deze stijl.



Hopelijk genieten jullie ook van zijn gedichten





Zie

www.poezie-leestafel.info/dichter-van-de-maand



Dettie

Ophoepelen





ik hoorde de stilte aan mijn vader knagen

net zo lang tot hij een gat werd

met verjaardagen moest je altijd

oppassen dat je niet in hem

stapte



je wist precies waar hij was

want als er ergens een deur

open stond dan tochtte hij



moeder had een hoepel om hem

heen gebonden

zodat we konden zien waar

hij niet meer was





©Joris Miedema



Dit gedicht is erg logisch van opbouw. Je hoeft maar op de eerste zin te komen en de rest volgt na een beetje nadenken vanzelf. Dit beweer ik achteraf als lezer, na drie minuten nadenken. De dichter zal er iets langer over gedaan hebben. Het eindresultaat is geestig als je van absurde humor houdt. Gevoel heeft het niet.

Pieter

Fijn om een nieuwe dichter te leren kennen!



Pieter noemt dit een geestig gedicht, absurde humor.

Over het verschil in aanvoelen van wat humor is, hebben we het hier op LT vroeger al eens uitgebreid gehad, weet niet meer bij welk gedicht (ik heb de verschillende uiteenlopende meningen toen op een rijtje gezet, het was wel verbazingwekkend!).



Ik zie niet meteen humor in dit gedicht, wel het absurde, surrealistische.

Bij de eerste strofe stel ik mij direct de vraag: gaat dit over een (vaak, misschien altijd al) afwezige vader...over een overleden vader?

Die beginvraag maakt het al meteen wat zwaartillend, wat uiteraard niet belet dat een erstig thema luchtig kan worden verpakt, integendeel zelfs, luchtigheid, humor(?), zijn een uitstekende remedie tegen zwaarmoedigheid, vraag het maar aan een hobbit!



Zo maar wat bedenkingen.



mira

Dit gedicht is erg logisch van opbouw. Je hoeft maar op de eerste zin te komen en de rest volgt na een beetje nadenken vanzelf. Dit beweer ik achteraf als lezer, na drie minuten nadenken. De dichter zal er iets langer over gedaan hebben. Het eindresultaat is geestig als je van absurde humor houdt. Gevoel heeft het niet.

Pieter

Dit gedicht is speciaal op mijn verzoek geplaatst. Ik vind het echt een geweldig gedicht, vol fantasie. Kennelijk houd ik van absurde humor.



met verjaardagen moest je altijd

oppassen dat je niet in hem

stapte



en toch juist wel gevoel



zodat we konden zien waar

hij niet meer was



Dit is toch triest? Die man is al weg terwijl hij er nog is.

Ik vind dat wel triest tenminste.



Waarom zit er volgens jou geen gevoel in Pieter?



Dettie

Dettie schreef :

Dit gedicht is erg logisch van opbouw. Je hoeft maar op de eerste zin te komen en de rest volgt na een beetje nadenken vanzelf. Dit beweer ik achteraf als lezer, na drie minuten nadenken. De dichter zal er iets langer over gedaan hebben. Het eindresultaat is geestig als je van absurde humor houdt. Gevoel heeft het niet.

Pieter

Dit gedicht is speciaal op mijn verzoek geplaatst. Ik vind het echt een geweldig gedicht, vol fantasie. Kennelijk houd ik van absurde humor.



met verjaardagen moest je altijd

oppassen dat je niet in hem

stapte



en toch juist wel gevoel



zodat we konden zien waar

hij niet meer was



Dit is toch triest? Die man is al weg terwijl hij er nog is.

Ik vind dat wel triest tenminste.



Waarom zit er volgens jou geen gevoel in Pieter?



Dettie

Ik kreeg bij dit gedicht de indruk van een zwaarmoedige vader, misschien zelfs een dementerende vader omdat deze ziekte ook vaak gepaard gaat met zwijgen. Dit grijpt de dichter aan om er een geestig gedicht van te maken, maar nergens bespeur ik ook maar een greintje meegevoel. Ik kan er niets aan doen Dettie, zo lees ik het. Vooral door de titel, Ophoepelen, wordt het zelfs cynisch. Dit wou ik in mijn eerste reactie niet opmerken.Maar door alleen de situatie te beschrijven roept de dichter bij jou een gevoel van triestheid op. Dan heeft de dichter in ieder geval bereikt wat hij misschien wilde bereiken, bij één van ons tweeën tenminste. Mira moet het nog even laten inwerken. Ik was van plan ook aan de andere gedichten aandacht te besteden en misschien heb ik dan wel heel andere gevoelens.

Toevallig was dit het eerste.

Pieter



Elise noemde oma de gordijnen



Elise noemde oma de gordijnen

nu staat ze voor het raam

terwijl de wereld

door haar hoofd reist

brabbelt ze mij lippen aan

met ogen starend als pitloze druiven





soms wou ik dat haar stem van lego was

dat ze kon bouwen wat ze bedoelde

maar elke keer pelt ze de poppetjes

alsof beschaving een velletje is

waar je je in kan kleden



©Joris Miedema



Hier spreekt dus wel veel gevoel uit, Dettie. Zou dat komen door zijn wens: soms wou ik dat.....etc.

Pieter

Ophoepelen





moeder had een hoepel om hem

heen gebonden

zodat we konden zien waar

hij niet meer was



Ik denk dat het ophoepelen naar die hoepel verwijst Pieter.

Ja, ik houd van dit soort humor. Het is voor mij een spelen met gedachten.



ik hoorde de stilte aan mijn vader knagen

net zo lang tot hij een gat werd

met verjaardagen moest je altijd

oppassen dat je niet in hem

stapte



Dit is voor mij een en al woordSpielerei. Daar kan ik erg van genieten.

Moeilijk uit te leggen waarom dat zo is. Het voelt voor mij goed, laat ik het daar maar op houden.





Dettie