Geplaatst: 13 apr 2008 11:06 am
Op volgorde van chronologie eerst Rutger:
Je onderschat me een beetje Rutger. Ik nam het alleen maar op voor de dichters die, en dat zijn vooral de dichters van voor 1950, volkomen duidelijk waren. (Aafjes, Bloem, Marsman, Nijhof, Gezelle enz). Ik begrijp echt wel dat een gedicht tegelijkertijd helder en duister kan zijn en dat dat ook goede gedichten kunnen zijn. (Snoek, Lucebert, Campert etc).
Leuk antwoord, Dettie. Het is maar goed dat je af en toe niet in een oraal debat bezig hoort.

Volgens mij is het woord tegelijkertijd niet essentieel.
"een gedicht moet helder en duister zijn" is voor mij precies hetzelfde als "een gedicht moet tegelijkertijd helder en duister zijn", zeker na de voorafgaande discussie maar ik geef toe dat voor sommigen de laatste zin nog duidelijker is.
Mooi gedicht dat je zo snel opdiste, Dettie, en een stuk moeilijker dan je van Vroman gewend bent, maar na twee keer lezen denk ik het goed begrepen te hebben. Maar daar ging de discussie ook niet over. Ook bij Campert en anderen fluctueren de verhoudingen tussen helderheid en duisterheid. Het ging mij om de volkomen heldere gedichten die volgens mij toch erg goed kunnen zijn.
Pieter
_________________
"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre