Wat is objectief gezien een goed gedicht?

Geplaatst: 17 apr 2008 05:08 am



Grada, Tiba en Dettie: wat een mooie reacties!



Pieter

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre

Geplaatst: 17 apr 2008 06:11 am

Leni schreef:

Ik zou eens willen weten wat de 'grote' dichters daar zelf van vinden...Claus bvb of Vanhee of Vroman of Krog. Voor mij allemaal groot en volledig anders...

Ik denk dat in deze laatste zin het hele probleem zit van de vraagstelling

Wat is objectief gezien een goed gedicht?



Elke dichter dicht anders, elke dichter heeft een ander karakter, elke dichter schrijft goede en minder goede gedichten.

Ik denk dat je nooit echt objectief kan zijn bij poëzie. Je kan een gedicht technisch objectief bekijken maar qua inhoud hangt het teveel af van de persoon die het gedicht leest, wat die persoon meegemaakt heeft of op dat moment meemaakt, in wat voor stemming diegene is enz.



Dettie

Geplaatst: 17 apr 2008 08:38 am



Dank voor het aanhalen van mijn MOTTO.



MANJA :oops:

_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!

Geplaatst: 17 apr 2008 09:46 am



Zie je ik hou van je



Zie je ik hou van je,

ik vin je zoo lief en zoo licht --

je oogen zijn zoo vol licht,

ik hou van je, ik hou van je.



En je neus en je mond en je haar

en je oogen en je hals waar

je kraagje zit en je oor

met je haar er voor.



Zie je ik wou graag zijn

jou, maar het kan niet zijn,

(het licht is om je, je bent

nu toch wat je eenmaal bent.



O ja, ik hou van je,

ik hou zoo vrees'lijk van je,

ik wou het helemaal zeggen --

Maar ik kan het toch niet zeggen.



Herman Gorter

Uit Verzen 1890



Dit is voor mij een gedicht dat eenvoudig, helder én steengoed is.



Tiba.

Geplaatst: 17 apr 2008 09:57 am



Heel mooi, Tiba, en ik kende het! Het staat in 1000 en enige gedichten van Komrij!



Pieter

Geplaatst: 17 apr 2008 10:02 am



Het blijft een prachtig gedicht he Tiba, elke keer als ik dit lees word ik er vrolijk en blij van. En inderdaad in al zijn heldere eenvoud zo mooi.



In De Leeswolf wordt de biografie van Wislawa Szymborska besproken en in die recensie staat een uitspraak van Szymborska.



"In elk gedicht moet je de indruk hebben dat juist deze en geen andere woorden al eeuwen liggen te wachten om elkaar te ontmoeten en tot een enige, onlosmakelijke eenheid te vergroeien.[...]

Het zijn immers dezelfde woorden die in woordenboeken dood zijn of in de de spreektaal ons leven leiden. Hoe komt het dan toch dat ze in de poëzie feestelijk schitteren, alsof ze volkomen nieuw zijn en pas door de dichter zijn ontdekt?"



Dettie