Geplaatst: 14 apr 2008 10:06 pm
Ofschoon geen direct antwoord op de reacties van Tiba, Dettie en Grada moeten jullie dit toch maar beschouwen als mijn opvattingen (en vragen) over helderheid en duisterheid in een gedicht.
Uit het kunstprogramma Arena, Zondagmiddag:
De dichter Leonard Nolens leest een vrij duister, halfhermetisch gedicht voor uit zijn prijswinnende bundel. De zanger Huub van de Lubbe (Neerlandicus) zit instemmend te knikken alsof hij alles begrijpt. Als de dichter klaar is bevestigt van der Lubbe dit nog eens mondeling.
De dichter zegt: in eerste instantie vraagt een gedicht tegenspraak (of woorden van gelijke strekking):
(PIJNLIJK MOMENT :shock: )
Vraag aan jullie: vraagt een goed gedicht in eerste instantie tegenspraak?
Hieronder een kort gedicht van een andere, bekende en nog levende Nederlandse dichter dat ik persoonlijk een goed gedicht vind.
Poëzie
Woorden schrijven
als sneeuw die valt op alle daken
alle wegen alle waterwegen
die wordt gezien door slecht en recht
en zijn gesmoorde voetstap wordt gehoord
zelfs door de doven
Is het mogelijk?
Dezelfde morgen zien als al die anderen
al die zelfden dat is wel mogelijk
maar woorden eenmaal gesproken
geschreven
zijn anders
alleen verzwegen
onuitgesproken
bezitten ze een schijn van gelijk
van geluk
Ik heb me afgevraagd waarom ik dit gedicht goed vind. Ik kom tot de slotsom dat de reden vooral in de laatste strofe zit ofschoon ook het begin en de tweede strofe me wel bekoren. De derde strofe is erg duister en ik kan er niets mee. Zo is het met veel gedichten. Ik haal er de duidelijke fragmenten, die werkelijk iets betekenen uit en neem de rest op de koop toe. Ik kan niet inzien dat iemand duistere, hermetische passages (en gedichten!) mooi en goed kan vinden. Ik vraag me af of er dan geen sprake is van aanstellerij, gewichtigdoenerij zoals bij het proeven van wijnen. Maar ik kan het helemaal mis hebben en niet voldoende poëtisch gevoel hebben.
P.S. De naam van de dichter komt op LT voor in de lijst van toestemmingen.
P.S.2 In plaats van "ik haal eruit" schreef ik "ik boek eruit" maar er kwam te staan "ik boek eruit". Waar de geprogrammeerde censuur al niet toe kan leiden :mrgreen: Maar je hebt gelijk, Dettie
_________________
"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre