Geplaatst: 05 apr 2008 12:03 pm
Naar aanleiding van een artikel in BN DeStem dat Tiba signaleerde hebben zij en indirect ook Dettie me gevraagd dit onderwerp te openen
omdat er een radicale breuk geconstateerd is tussen de moderne poëzie van de belangrijkste huidige dichters(essen) en de, laten we het voor het gemak "de oude dichtkunst" noemen. Er ligt heel globaal gezien een scheiding bij het jaar 1950.
Het artikel is te vinden onder
www.bndestem.nl/algemeen/cultuur/2920337...or-veel-polemiek.ece
Enigszins polariserend maar ook ironisch wil ik dit verduidelijken met het volgende gedichtje:
Het moderne dichten
Dichten is iets niet zeggen
verzinnen
verhullen
laten raden
Zo duidelijk als dit gedicht mag dat
van een echte dichter niet zijn
Zodat dichters van voor 1950 geen
echte dichters zijn.
Voor we aan deze discussie beginnen raad ik iedereen aan om ook even de discussie te lezen onder het onderwerp "Het verschil tussen Proza en Poëzie" op deze site en wat Jan Baeke zegt over poëzie onder het onderwerp Jan Baeke.
In het artikel in De Stem wordt uiteengezet dat de gedichten van vooraanstaande dichters dikwijls zo verhullend zijn dat de lezer er niet meer uitkomt en gefrustreerd raakt. Er is in de poëziewereld veel discussie over en de vraag is hoe de deelnemers aan Leestafel staan tegenover de moderne dichtkunst.
We kunnen de volgende vragen stellen:
1. waarom lezen we gedichten?
2. wat verwachten we van een gedicht?
3. zijn we enigszins in staat objectief te beoordelen of een gedicht goed is?
4. of is alles een kwestie van smaak en valt alles te relativeren?
5. is de moderne dichtkunst echte Kunst, dat wil zeggen brengt het iets nieuws, iets origineels, of zijn het slechts variaties op een oud thema?
Graag de eerste reacties: zijn de vragen volledig dan wel overbodig, zijn ze terzake, welke hebben prioriteit, etc.?
Pieter
Pieter
_________________
"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre