Geplaatst: 10 apr 2008 09:56 am
Hai Pieter, bedankt voor je inzet en de samenvatting.
Tiba schreef: het mag onduidelijk en duister zijn, het mag maar hoeft geen emotie op te roepen, het moet wel een schoonheidsbeleving geven, maar dat kun je volgens Tiba ook emotie noemen. Het mag niet gekunsteld zijn maar de definitie van gekunsteldheid is moeilijk te geven.
Hier ben ik het van A tot Z mee eens.
Rutger schreef: Hij wil de vraag hoe recensenten hun normen bepalen aan de recensenten zelf voorleggen.
Dat is een interessante vraag. Ik heb een boekje met interviews met recensenten, waarin ze daar vragen over beantwoorden. Ik zal het eens opzoeken.
Ik geef nog een beetje verduidelijking bij mijn aandeel:
Er moeten wel degelijk kwaliteitseigenschappen te benoemen zijn.
Dat zeg ik veel scherper: er
zijn eenvoudig kwaliteitseigenschappen.
Ook al is smaak een factor die meespeelt en al verandert smaak gestaag.
Bij kwaliteitsoordelen hebben we het over 'Dit
is een
goed gedicht'.
Bij smaakoordelen hebben we het over '
Ik vind dit een
mooi gedicht'.
Dat zijn dus twee verschillende categorieën.
Het overkomt me bijna nooit dat ik geen goed (slecht) gedicht ook mooi kan vinden. Wel kan ik geen mooi (lelijk) gedicht goed vinden omdat de kwaliteit hoog is.
Grada vraagt zich ook af of een gedicht DUIDELIJK mag zijn.
Dat is niet zozeer mijn vraag, maar een vraag aan jullie. Mag dat van jullie?
Want van mij
mag een gedicht letterlijk, expliciet en duidelijk zijn. Geen probleem.
Mits dat voortkomt uit bepaalde intenties.
Ik vraag me dan af welke die intenties dan zouden moeten zijn.
Bij Antjie Krog is dat compassie, respect en eerherstel voor een ander.
Bij Siegfried Sassoon geldt ongeveer hetzelfde.
Hun poëzie overstijgt het strikt persoonlijke en krijgt eerder een existentieel of universeel karakter. Het gaat niet over het lot van een mens - al lijkt dat zo - maar over de mens of alle mensen.
Kennelijk is dat voor mij van belang.
(Hiermee bedoelt ze volgens mij het moderne gedicht. Moeten die juist verhullend zijn en de mogelijkheid geven tot meerdere interpretaties zoals Jan Baeke zegt? Pieter)
Wat mij betreft geldt het voor alle poëzie, van alle tijden en alle culturen.
Meerdere interpretaties kunnen ook ontstaan door ambigue taalgebruik.
Dan krijg je meerdere betekenissen, doordat de dubbelzinnigheid van de woorden/zinnen/beelden ervoor zorgt dat de ene betekenis meeklinkt door de andere heen.
Dat is iets anders dan duisterheid of gekunsteldheid.
Ik geloof ook niet dat Jan Baeke dat laatste bedoeld heeft.
(Al is zijn poëzie tamelijk ondoorgrondelijk! En al ergert me dat behoorlijk! Maar ik vind het wel mooi en het is goed!

)
Dit alles overdenkende kreeg ik het idee dat ieder van ons een gedicht (van voor LT toegestane dichters/essen) in deze discussie plaatst en aan de hand daarvan aangeeft waarom zij/hij dat gedicht mooi vindt.
Leuk idee. Ik was gisteravond al op zoek naar voorbeelden!
groetjes,
Grada