* M. Vasalis (ja uitgegeven door Van Oorschot)

Geplaatst: 10 feb 2006 11:27 am

haha, nou vasalis was toch kinderpsychiater?!

dergelijke verhalen zal ze wel regelmatig gehoord hebben denk ik. misschien dat met de moeder dan vasalis zelf bedoeld wordt in de vorm van kinderpsychiater. het kind kan haar verhaal wel bij haar kwijt.

o, je doelde daarop!



Ik denk niet dat Vasalis met de moeder zichelf bedoelde, want ze bekijkt het vanuit het standpunt van de kinderen: hij bood ons geld --> dus ze stelt het voor alsof zij een van de kinderen was.



Ik zit nog te denken over die scheepskapitein, purper van het drinken.



Misschien bedoelt ze dat de buren uit een nogal verloederd milieu kwamen? De man dronk....

Met het meisje zouden ze nooit gespeeld hebben als ze er gewoon of leuk uitzag. Ik denk omdat ze zich er te goed voor voelden.

en "midscheeps": ze neemt de taal van de kapitein over.

Misschien gebruikte hij dat woord zelf? Lachen de kinderen een beetje met zijn taal?



Groetjes. Tiba.



P.S. Kijk je nog eens naar die voorlaatste regel?

Geplaatst: 10 feb 2006 11:33 am

Ik zit nog te denken over die scheepskapitein, purper van het drinken.



Misschien bedoelt ze dat de buren uit een nogal verloederd milieu kwamen? De man dronk....

Met het meisje zouden ze nooit gespeeld hebben als ze er gewoon of leuk uitzag. Ik denk omdat ze zich er te goed voor voelden.

Zou het niet zo zijn dat ze een beeld over zijn uiterlijk wilde geven?

De scheepvaartwereld staat wel bekend om hun drinkgedrag. Ik denk dat ze een typerende kapitein neer wilde zetten.



Ik denk juist wel dat ze met het meisje gespeeld zouden hebben als ze er gewoon uitzag. Ze wilden nu ook met haar spelen maar om een andere reden, omdat ze er ongewoon uitzag, ze wilden kijken van dichtbij hoe dat rare meisje was.

Als het meisje er gewoon uit had gezien dan was er geen probleem geweest, dan had de kapitein ook geen geld hoeven aanbieden.



Dettie

Geplaatst: 10 feb 2006 11:47 am

Ik denk dat ze een typerende kapitein neer wilde zetten.

Het is inderdaad een typerende kapitein.

maar zijn uiterlijk wordt wel als negatief ervaren.



Of de kinderen wel met haar hadden willen spelen als ze er gewoon uitzag... ik weet het niet goed.



In elk geval geeft de vader geld omdat hij denkt dat de kinderen niet met haar willen ze spelen, omdat ze zo lelijk is, en schat hij hen verkeerd in, juist daarom willen ze wel... is geen aardige motivering.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 27 feb 2006 07:28 pm



Tijd



Ik droomde, dat ik langzaam leefde ....

langzamer dan de oudste steen.

Het was verschrikkelijk: om mij heen

schoot alles op, schokte of beefde,

wat stil lijkt. 'k Zag de drang waarmee

de bomen zich uit de aarde wrongen

terwijl ze hees en hortend zongen;

terwijl de jaargetijden vlogen

verkleurende als regenbogen .....

Ik zag de tremor van de zee,

zijn zwellen en weer haastig slinken,

zoals een grote keel kan drinken.

En dag en nacht van korte duur

vlammen en doven: flakkrend vuur.

- De wanhoop en welsprekendheid

in de gebaren van de dingen,

die anders star zijn, en hun dringen,

hun ademloze, wrede strijd ....

Hoe kón ik dat niet eerder weten,

niet beter zien in vroeger tijd ?

Hoe moet ik het weer ooit vergeten ?



Ik vind het een heel mooi gedicht. Betekent het dat de tijd normaal zo snel gaat en dat ze dan dingen over het hoofd ziet?



groetjes,

Janine

Geplaatst: 27 feb 2006 07:41 pm



Ja dat heb je goed janine. Je kan het zien zoals ze soms in een film doen.

Dan laten ze bijvoorbeeld een bloem in de knop zien en dan filmen ze heel snel het uitkomen van de bloem, de bloei en het doodgaan van de bloem.

Dat wordt eigenlijk ook in dit gedicht gezegd.

Ze droomde dat zij langzaam leefde en daardoor gaat alles om haar heen heel snel.

Ze ziet bomen uit de grond schieten, en lente, zomer, herfst en winter voorbij vliegen.

De eb en vloed van de zee ziet ze heel snel gaan, het lijkt op iemand die met grote slokken drinkt, dan zie je die keel op en neer bewegen. Zo hard gaat de eb en vloed.

Ze ziet alle moeite die het kost, de bomen die elke keer weer opnieuw blaadjes krijgen, groen worden, verkleuren en afvallen en dan zegt ze



De wanhoop en welsprekendheid

in de gebaren van de dingen,

die anders star zijn, en hun dringen,

hun ademloze, wrede strijd ....



Het lijkt allemaal zo gewoon (welsprekendheid) en er lijkt weinig te gebeuren (star) maar er gebeurt héél veel (hun dringen, hun ademloze, wrede strijd) de bomen komen uit de grond, hun moeite om te groeien, om licht te krijgen, het groen worden enz.



Dan zegt ze

Hoe kan het dat ik dat niet eerder zag, dit zal ik nu nooit meer vergeten.



Dettie

Geplaatst: 27 feb 2006 07:45 pm



Zo'n filmpje heb ik inderdaad wel eens gezien Het gedicht wordt steeds mooier naar mate je hem vaker leest



groetjes!

Janine