* M. Vasalis (ja uitgegeven door Van Oorschot)

Geplaatst: 22 jan 2006 08:38 pm



Aan een boom



Soms kijk je door je smalle ogen

zo zomers of je door de blaadren kijkt,

twee smalle stukjes blauw, het lijkt

door ochtendnevel licht bevlogen.

Beweeg maar niet. Want wie kan het verdragen

wanneer een boom zijn wortelen verlaat

en dansen gaat?

ik niet. En toch, je bent gemaakt om te bewegen

in lange lijnen als een langzame muziek,

en dan weer stil te staan, omhoog, een slanke basiliek.

Daar kan ik beter tegen.

ik ben vanavond in de tuin gegaan.



De bloemen waren alle wit, de maan

had haar ontroerd. Ik heb een boom omhelsd.

Hij was niet groot, zijn bast was hard,

maar 'k voelde duidelijk het kloppen van een hart;

ik denk dat het alleen het mijne was.

Ik stond in het onzichtbare, natte en zware gras

en voelde me in 't paradijs gedreven.

Wie kan daar leven?



Maria Vasalis, Vergezichten en Gezichten



Wil



Bomengedicht, ook even hier geplaatst

Geplaatst: 22 jan 2006 09:22 pm

Ik heb een boom omhelsd.

Hij was niet groot, zijn bast was hard,

maar 'k voelde duidelijk het kloppen van een hart;

ik denk dat het alleen het mijne was.

Ik stond in het onzichtbare, natte en zware gras

en voelde me in 't paradijs gedreven.

Wie kan daar leven?

Mooi is dit, alleen weet ik niet goed wat het einde betekent:

"Wie kan daar leven?": wat bedoelt ze ermee?

En bij nader inzien: waarom klopt alleen haar hart? bedoelt ze dat ze verwacht had het kloppen van het hart van de boom te horen, maar dat het jammer genoeg alleen het hare is?

en 'gedreven' is dat negatief? Toch klinkt het gedicht niet negatief...



Ziet iemand het licht schijnen :roll: ?



Groetjes. tiba.

Geplaatst: 22 jan 2006 09:28 pm



Ik begrijp het einde ook niet Tiba.



Ik zal t morgen nog een keer overlezen,

misschien begrijp ik het dan beter.



Deze zin vond ik prachtig

Want wie kan het verdragen

wanneer een boom zijn wortelen verlaat

Dat heeft te maken met identiteit, met zijn wie je bent en je niet anders voor doen,



althans dat was mijn interpretatie.



Wil

Geplaatst: 22 jan 2006 09:48 pm



Moeten we dus weer op broeden, Wil!

Misschien dat Dettie meedoet?



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 22 jan 2006 09:54 pm

en voelde me in 't paradijs gedreven.

Wie kan daar leven?

het heeft inderdaad iets onvrijwilligs..



misschien bedoelt ze dat een volmaakte wereld zonder smet of onvolkomenheid ook niet alles is,

en de echte levende wereld met al zijn onvolmaaktheid toch beter????



Ik roep maar wat.



groetjes,

Wil

Geplaatst: 22 jan 2006 10:43 pm

ik niet. En toch, je bent gemaakt om te bewegen

in lange lijnen als een langzame muziek,

en dan weer stil te staan, omhoog, een slanke basiliek.

Daar kan ik beter tegen.

Bedoelt ze dat ze niet goed tegen verandering , vooruitgang kan?

Dat ze liever heeft dat alles blijft zoals het is?



Groetjes. tiba.