* M. Vasalis (ja uitgegeven door Van Oorschot)

Geplaatst: 01 feb 2006 03:53 pm



Appelboompjes



Op een recht, zwart kousenbeen,

dunne rokjes opgeheven,

dansend in de vroege regen

en de tuin voor zich alleen,



staan twee jonge appelbomen,

't witte bloed omhooggestegen,

vlinder/hoofden wijd omgeven

door hun aller/eerste dromen.



Met hun smalle voet in 't gras,

ingetogener en lomer

staan zij later in de zomer

na te peinzen hoe het was.



Voller wordend met de dagen,

vastgegroeid in 't ogenblik,

bestemd, mijn zustertjes, - als ik-

te wortlen, rijpen en vruchten te dragen.



Maria Vasalis, uit de vogel Phoenix



Wil



Bomengedicht, ook even hier geplaatst

Geplaatst: 01 feb 2006 04:01 pm





Op een recht, zwart kousenbeen,

dunne rokjes opgeheven,



Mooi die stam en de ijle takken zo te beschrijven!



't witte bloed omhooggestegen,



Ik neem aan dat bloesem bedoeld wordt



Voller wordend met de dagen,

vastgegroeid in 't ogenblik,

bestemd, mijn zustertjes, - als ik-

te wortlen, rijpen en vruchten te dragen.



Mooi die omslag naar haar, de mens.



Dettie

Geplaatst: 01 feb 2006 04:08 pm



Ja ik zag het helemaal voor me..prachtige beschrijving van die appelboompjes,

en de link naar haarzelf is ook mooi.

Ida Gerhardt doet dat ook vaak zag ik pas.



Wil

Geplaatst: 01 feb 2006 08:06 pm



staan twee jonge appelbomen,

't witte bloed omhooggestegen,

vlinder/hoofden wijd omgeven

door hun aller/eerste dromen.





Voor mij zijn bloesems van appelbomen de allermooiste....



"vlinder/hoofden ...aller/eerste dromen"

jaja.. zegt me wat .



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 07 feb 2006 12:54 pm Onderwerp: Reageer met quote Bewerk/Verwijder dit bericht Meld post Verwijder dit bericht Bekijk het IP van deze gebruiker

We hebben toestemming van uitgeverij van Oorschot (ze gedogen het) om gedichten van



M Vasalis te plaatsen uit de bundels:



Parken en woestijnen (1940)

De vogel Phoenix (1949)

Vergezichten en gezichten (1954)

De oude kustlijn (2002)

Gedichten (2002)

Verzamelde gedichten (april 2006)

Op een vlot van helderheid (2009)



(Wat natuurlijk niet betekent dat we alles uit die bundels mogen plaatsen. Maar evengoed heerlijk dat ze het gedogen!)



Dettie

Geplaatst: 09 feb 2006 10:55 am



eyz,



ik kwam op dit forum en zag dat iedereen hier erg geinteresseerd is in gedichten van vasalis..

nu hebben wij de dichtbundel: " De oude kustlijn" opgedragen gekregen voor ons poezie tentamen. Als iemand ons een beetje zou willen/kunnen helpen met de thematiek van deze bundel zou dat heel fijn zijn. wij zelf komen namelijk niet erg ver, omdat het een samengevoegde bundel is en wij verder weinig van poezie begrijpen.



daarnaast hebben we allebei een gedicht uitgezocht om te verklaren.

ik heb het gedicht: "Cet age est sans pitié" gekozen. volgens mij is het allemaal vrij duidelijk wat ze ermee bedoeld, maar als iemand een diepere betekenis vind, zou ik die graag willen horen :oops:

volgens mij gaat het erover dat volwassenen kinderen niet altijd begrijpen en dat ze zich er beter niet mee kunnen bemoeien omdat kinderen het op die leeftijd allemaal makkelijk zelf op kunnen lossen...



misschien heeft die ex-kapitein nog een extra betekenis, ik weet het echt niet. ik ga zelf ook nog verder op onderzoek uit, maar alle hulp is welkom







Cet age est sans pitié



Links naast ons – midscheeps – woonde de ex-kapitein

Ter zee, weduwnaar, purper van het drinken.

Hij had een dochtertje, dat opzienbarend lelijk was,

Zo opgestopt, verkeerd begroeid en kruislings scheel,

Dat iedereen wel graag met haar zou willen spelen

Alleen al om dichtbij iets zo uitzonderlijks te zijn.

Haar vader maakte dat onmooglijk, want hij bood ons geld

Voor als ze mee mocht doen; zo dachten wij

Dat het een soort van werkje was – en wilden niet.

Ze glimlachte zo trots en raadselachtig bovendien

Dat het gevaarlijk leek – wij zagen niets van het verlangen

In ’t uren lang met krabben-armpjes uit het venster hangen.

Maar moeder wel – ze bleef vaak even staan, zei wat

En vroeg wat, nauwelijks te verstaan, en op een dag

vertelde zij: ze vroeg of ze me moeder noemen mag.

Je hebt toch zeker nee gezegd! Waarom? Ze zij

Ik zei natuurlijk: graag. Ze was heel blij.



Maria Vasalis,

uit De oude kustlijn

Uitgeverij van Oorschot 2004



whiehj