Geplaatst: 10 mrt 2006 07:35 pm
Liefdesverdriet
Vanavond, met de verschaalde adem der ervaring
gebogen over het vers, ontroostbaar kind
dat zweet en zoute tranen huilt en onbeproefde handen wringt
wetend wat het nu weet: het oude wiegelied
is ontoereikend voor dit fel en nieuw verdriet.
Dit is het uur, het afscheid van de kindertijd
caesuur die troost-ontroostbaarheid voor altijd scheidt.
Ja eigen wegen, omziend, struiklend zullen zij gaan
de kindren, en de ouders, leunend aan
het oud, vertrouwd, volstrekt denkbeeldig hek
met nutteloze handen als verbruikt bestek
hebben de keus tussen een afgedwongen onverschilligheid
en een op niets dan hoop en liefde gefundeerd vertrouwen:
dat het ze goed zal gaan. Tenminste uit te houden.
Hallo allemaal,
(net als Jantine) Ben ik bezig met het analyseren van een gedicht van M. Vasalis.
Dit gedicht heb ik daarvoor uitgekozen uit de bundel de oude kustlijn.
Nu wilde ook ik graag een beroep op jullie doen,
voor het analyseren van dit gedicht, het uitleggen van dit gedicht
(per regel).
Vooral 'met de verschraalde adem der ervaring' + regel 4, 10, 11.
BVD
Groeten Anne-Marie