Roland Jooris (ja)

Geplaatst: 22 mrt 2005 10:11 am



Ik beschouw poëzie als een bijzondere vorm van geconcentreerde en gecondenseerde taal, ontdaan van alle mogelijke metaforen. Een spanning van woorden die tegenover elkaar staan.



Roland Jooris

in een interview met Carlos Alleene, Poëziekrant, jaargang 25, nr. 1 januari, februari 2001



Tiba.

Geplaatst: 27 mrt 2005 10:22 pm



Huiver



Het gedicht is niet eenzaam.

Het is eigenzinnig. Soms hoor ik het

op het stompe water in de avond

als een zeil in zijn kerend wit, een

lichte huiver waarin we geen woorden

gebruiken, maar ze verschuiven in onszelf.



Roland Jooris

uit: De melodie van Poëzie,

Guido Lauwaert,

Uitgeverij Herodotos, Gent 2003



Tiba.

Geplaatst: 30 mrt 2005 07:18 pm



Ik vind de laatste twee erg moeilijk Tiba.

Ik heb ze nu al een paar keer gelezen en volg het niet.



Dettie

Geplaatst: 30 mrt 2005 07:26 pm



Het gedicht 'huiver' vind ik ook moeilijk. In 'De melodie van poëzie' staat er wat uitleg over, deels velhelderend, deels ook weet ik niet of ik volledig akkoord ga... maar kom, ik laat je nog wat broeden... .



Groetjes. Tiba.



P.S. Het gedicht 'density' voel ik wel heel goed aan, maar kan het niet onder woorden brengen.

Geplaatst: 08 mei 2005 11:46 am



Mensen, ik heb dringend hulp nodig.

Ik moet een spreekbeurt doen over het gedicht Sneeuw van Roland Jooris. Zou graag zoveel mogelijk interpretaties willen krijgen van dit gedicht.

Zou u ook graag de 2 onderstaande vragen willen beantwoorden?



->welke zelfstandige naamwoorden krijgen onverwachte bepalingen?

->welke van deze is een beeldspraak?



Stuur aub uw reacties naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.



Alvast merci.



CrazyRussian

Geplaatst: 08 mei 2005 12:11 pm



Ik zal wat proberen:



Het wit

is natuurlijk de sneeuw



Onhoorbaar is het wit



Daar kan je twee kanten mee op:

Sneeuw hoor je niet vallen en...

Sneeuw dempt geluiden



heel omzichtig

in de bange

stilte van het

wit.



je kan hierbij denken dat het voor de vogel vreemd/angstig is. Hij is bang

Alles is ineens koud, nat, wit en stil.

Vandaar ook heel omzichtig. De vogel kent sneeuw niet en is voorzichtig met lopen.



Onhoorbaar ligt

het wit

Als je de sneeuw niet ziet kan je ook niet horen dat het er ligt



Ik schrijf er geen voetstappen in

Schrijven is een apart woordgebruik hier.

Je zegt eerder ik maak er geen voetstappen in.

Schrijven is tekens maken iets van jezelf achterlaten.

In het gedicht wordt eigenlijk gezegd 'ik wil geen tekens maken'.



Hopelijk heb je hier wat aan



Groet

Dettie