Roland Jooris (ja)

Geplaatst: 09 mei 2005 12:21 pm



onhoorbaar is het wit = onverwacht adjectief

komt uit twee verschillende zintuiglijke werelden:

het gehoor en het gezicht (kleur "zie" je) (synesthesie? ben niet zeker, moet je even opzoeken).



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 18 mei 2005 11:36 am



hallo wij zijn de 2 personen die samen met da_crazy_russian het gedicht 'Sneeuw' van roland jooris moeten bespreken, maar we weten echt niet hoe we dit moeten aanpakke. zou iemand ons alsjeblieft willen helpen of toch op pad willen zetten want we zouden een lesuur van 50 minuten moeten vullen maar we weten echt niet wat te doen. we zouden ook een stijlbespreking moeten maken moeten we dan het neo-realisme bespreken? en zouden we dan een gedicht van roland vergelijken met een van de conick? dank je bij voorbaat.



caitlin en julie

Geplaatst: 18 mei 2005 12:44 pm



Ik word altijd een beetje kriebelig van dichters die dichten over dichten. Nog erger is een catogorisatie als 'nieuw realisme', daar krijg je toch braakneigingen van? Of zoals Gerrit Komrij al eens zei:



'De literatuurwetenschap is prachtig en wat niet al, maar gelukkig hoeft de poezielezer zich er niets van aan te trekken.'



Als ik die spreekbeurt moest houden dan zou ik dit gedicht tot de grond toe afbranden, want ik vind het een zeer slecht gedicht. Een kwestie van smaak zullen velen zeggen en daar hebben ze dan voor een deel gelijk in. Maar ik zou alles uit de kast halen om de groep waarvoor ik sta van mijn gelijk te overtuigen. Ga zo te werk! Vorm een eigen mening over het gedicht, ga na wat een gedicht met je doet, interpreteer, beleef! En als je dan toch een interpretatie aan ons vraagt, zeg dan tenminste wat je zelf van het gedicht vindt. Hoe je het ervaart. Want je kunt alleen overtuigend over een gedicht spreken als je zelf ook een mening hebt over het gedicht. Geen saai literatuurwetenschappelijk gebrabbel, maar passie! (OF poezie!)

Heb lak aan de didactische methodes van je leraar, jullie zijn de lezers van het gedicht, niet de leraar, niet de literatuurwetenschap en ook Tiba, Dettie of ik niet. (Althans niet voor jullie) Dus als je ons gaat vragen om uitleg of een interpretatie dan zul je eerst zelf een mening moeten hebben, dan zul je eerst zelf nagedacht moeten hebben over het gedicht, eerst zelf het gedicht ervaren.



Dario

Geplaatst: 18 mei 2005 08:21 pm



dank je al voor de reactie, maar we hebben het gedicht echt al wel bestudeerd en eens nagedacht over de betekenis, maar wij vinden persoonlijk dat het gedicht, zeker voor mensen zoals wij die helemaal niet zoveel in contact komen met poezie wat moeilijk, wat abstract.



we hebben zelf ook een interpretatie klaar, we ervaren dit als het moment dat je nog helemaal slaperig uit je bed komt uit je raam kijkt en merkt dat er een wit sneeuwtapijt ligt. je vind dat het zonde zou zijn om de sneeuw vuil en vies te maken, hij is veel mooier puur en nog helemaal wit. dit kan je dan verbreden en zeggen dat je beter kan genieten van iets als je dit puur houdt en niet te intensief van iets gaat houden omdat het mooie en pure er dan af is. dat je alles moet nemen zoals het komt, we weten natuurlijk niet of dit juist is maar zo zagen wij het toch.



caitlin en julie

Geplaatst: 19 mei 2005 05:52 pm



Jullie hadden het over vergelijken met bijv. Herman de Coninck

Hebben jullie hier wat aan?



winter



winter. je ziet weer de bomen

door het bos, en dit licht

is geen licht maar inzicht:

er is niets nieuws

zonder de zon.



en toch is ook de nacht niet

uitzichtloos, zo lang er sneeuw ligt

is het nooit volledig duister, nee,

er is de klaarte van een soort geloof

dat het nooit helemaal donker wordt.

zo lang er sneeuw is, is er hoop.





van Herman De Coninck natuurlijk

uit:Zolang er sneeuw ligt 1981

Geplaatst: 19 mei 2005 06:09 pm

dit kan je dan verbreden en zeggen dat je beter kan genieten van iets als je dit puur houdt en niet te intensief van iets gaat houden omdat het mooie en pure er dan af is. dat je alles moet nemen zoals het komt, we weten natuurlijk niet of dit juist is maar zo zagen wij het toch.

Ik denk niet dat het in dit gedicht gaat om iemand die van puur houdt.

Het IS puur en dat is wat anders. In de sneeuw staan alleen nog maar afdrukken van vogelpootjes (is ook puur) Geen spoor van mensen (voetstappen, autosporen). Ik denk dat diegene vanwege het mooie, het ongeschonden het nog even zo wilt houden, en niet omdat diegene niet te insentief van iets wil gaan houden omdat dan dat mooie en pure er af is. Ik zie het eerder als genieten van het moment.



Dettie