Roland Jooris (ja)

Geplaatst: 19 mei 2005 06:17 pm



Onhoorbaar ligt

het wit in de

leeggeblazen ochtend.



Ik snap de hele tijd die leeggeblazen ochtend niet. Wat denken jullie daarvan? Is het wind? Of heeft diegene die naar de sneeuw kijkt heel lang geslapen? En voelt hij dat als een leeggeblazen (weggeslapen) ochtend.

Ik snap dit echt niet.



Dettie

Geplaatst: 19 mei 2005 07:23 pm



Dettie, om even terug te komen op je hulp van herman de coninck, het heeft er inderdaad wel wat van weg omdat het ook over sneeuw gaat enzo, maar dat is niet echt de essentie (kon je ook niet weten trouwens), ik kwam te weten dat jooris en de coninck beide hevige neo-realisten waren, dus dat ze met andere woorden in dezelfde stijl zouden schrijven, en daarom wilden we een gedicht vergelijken dat bijna identiek was van stijl, maar dat is misschien een beetje moeilijk..



Over die 'leeggeblazen ochtend', dat is een grote moeilijkheid in het gedicht, ik denk niet dat ze heel erg belangrijk is want ze is onduidelijk en als ze belangrijk was zou dat duidelijk moeten zijn aan de lezers wat hij ermee bedoelt, maar je kan ze ook niet negeren.. De interpretatie van 'weggeslapen' is al mooi, het zou natuurlijk ook kunnen dat hij bedoeld dat de ochtend leeg is door de sneeuw die erop gevallen is, dus eigelijk dat de sneeuw alles bedekt en het er leeg bijligt, of zit ik nu helemaal fout?



Julie

Geplaatst: 23 mei 2005 03:18 pm



Hier een link over Roland Jooris



www.ergopers.be/auteurs/rolandjooris.htm



Ook vond ik dit



Roland Jooris (1936) werkte mee aan verscheidene literaire tijdschriften. Zijn debuut Gitaar (1956) en het daarop volgende Bluebird (1958) zijn postexperimentele bundels. Aan het eind van de jaren zestig, na een stilte van ongeveer tien jaar, gold hij samen met Herman De Coninck als de belangrijkste vertegenwoordiger van het Vlaamse neorealisme, met gedichten die getuigen van een opmerkelijk waarnemingsvermogen en een sterk plastische oriëntering. Nadien ontwikkelde Roland Jooris, conservator van het Raveelmuseum in Machelen aan de Leie, een meer onthecht dichterschap. Niet meer de waarneming en de werkelijkheid vormen het centrum, maar de taal, de stilte en de leegte. In 1981 kreeg hij de prijs van de Vlaamse Provincieën en voor de bundel Uithoek (1991) werd hij bekroond met de Dirk Martensprijs.



Maar dat wisten jullie denkelijk al.



Dettie

Geplaatst: 23 mei 2005 05:46 pm



*Zucht* Ik wil jullie wel verder helpen maar ik ben ook nog maar een beginneling in de poëzie. Diegene die er echt veel vanaf weet (Tiba) heeft het heel druk momenteel en kan weinig op het forum komen.



We hebben ook gedichten van De Coninck op de site staan

www.poezie-leestafel.info/herman-de-coninck



Misschien hebben jullie daar wat aan.

het zou natuurlijk ook kunnen dat hij bedoelt dat de ochtend leeg is door de sneeuw die erop gevallen is, dus eigenlijk dat de sneeuw alles bedekt en het er leeg bijligt

Ik vind dit een betere verklaring dan die van mij.



Groetjes

Dettie

Geplaatst: 15 sep 2005 04:51 pm



De werkelijkheid van poëzie



Is het een uitgelopen

vlek, een godvergeten blad,

van inkt de opvlucht

in een pennentrek, een



vlezig prevelen

dat geen betekenis

ontbloot



zijn woorden

plots weer struikelblokken

in de stem, strompelt

de taal waar zij

van vliegen

droomt



Roland Jooris

uit: Gedichten 2003,

Hugo Brems en Willy Spillebeen,

Davidfonds 2003



Tiba.

Geplaatst: 17 jan 2006 05:13 pm



Minimal



Vogel wipt.

Tak kraakt.

Lucht betrekt.



Bijna niets

om naar te kijken

en juist dat

bekijk ik.





Roland Jooris

uit: Het museum van de zomer,

Yang Poëzie Reeks, 1974



Tiba.