Geplaatst: 06 okt 2008 08:15 pm
Dettie schreef:
Rauw
Poëzie
is wording die
blijft steken in de
rauwe, gebarsten
onhandige gaafheid
van het ongenoemde
haar voltooiing
is toeval, het stokkend
ongerepte uit haar krom
getrokken pen
poëzie
polijst niet wat
ze zegt, ze schuurt zich uit
in haar ontluistering
Roland Jooris
Uit: Als het dichtklapt
Amsterdam, Querido 2005
Dettie
Nu ik het gedicht een paar dagen geleden gelezen heb en het goed tot me door laten dringen begin ik denk ik te begrijpen wat Jooris bedoelt. Hij vindt zijn gedichten onvolmaakt, zelfs zodanig dat de poëzie die hij wil beoefenen ontluisterd is in zijn eigen ogen. Het is bij hem dus nooit goed, goede gedichten bestaan niet. Daar zit iets enorm tegenstrijdigs in als je naar zijn gedicht kijkt. Want zijn bedoeling blijkt dan erg goed en ook wel mooi weergegeven (al had ik dat niet meteen door, maar dat ligt aan mij).
Bovendien zijn er natuurlijk talloze gedichten die zonder dat daar aan getwijfeld wordt wel erg goed zijn. (denk aan die van Dante, Gezelle, Perk, Claus, Lucebert, Keats en vele andere)
Dus tot slot: dit is een goed geschreven gedicht dat zichzelf tegenspreekt.
Misschien juist de bedoeling van Jooris?
Pieter
_________________
"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre