Roland Jooris (ja)

Geplaatst: 26 jan 2006 01:56 pm

Vogel wipt.

Tak kraakt.

Lucht betrekt.

Met zo weinig woorden schept Jooris meteen een hele wereld.

Knap gedaan, vind ik.



Alleen.. als je dit nog verder doortrekt blijft alleen het wit tussen de regels over.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 06 mei 2006 09:55 am



Ook van Roland Jooris kwam vandaag de toestemming binnen

om zijn gedichten op de site te te plaatsen.



Tibaaaaaaaaaa goed hè.



Dettie

Geplaatst: 06 mei 2006 11:15 am JAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!



Heerlijk nieuws!!!!!!!!!!







tiba

Geplaatst: 11 aug 2006 10:06 am Onderwerp: Reageer met quote Bewerk/Verwijder dit bericht Meld post Verwijder dit bericht Bekijk het IP van deze gebruiker

Een voetbalwedstrijd



niet die prachtig opgezette

aanval uitlopend op een

flitsend rechtverend moment,

doch het jongetje op een

stukje weide achter de

toeschouwers zijn eigen

wedstrijd spelend, de hond

tussen de naamloze ruggen

snuffelend langs de brakke

grond, de gescheurde

vertrappelde kaartjes in het

uitgekamde gras

en daarboven

de keiharde winterlucht: slechts

hier en daar wat gewiek, slechts

nu en dan een zacht geronk

in het gejuich

verdwijnend.



Roland Jooris

uit: Gedichten 1958-1978

Uitgeverij Lotus, Antwerpen, 1978



Tiba.



Dit gedicht uit het thema 'voetbal en poëzie' ook bij de dichter geplaatst.

Geplaatst: 21 jan 2007 05:42 pm



Najaar



Voel hoe het paard

zich schurkt aan de paal

naast het zwart dat ik

uitwis en volkras



ook het veld is doordrenkt

van een zwart dat zilt

van de grond en van

inkt is



van ranzig paars

een smaak in het bezinksel

van de lucht

bewaard





Roland Jooris

uit: Uithoek,

Poëziecentrum, Gent 1991



Tiba.



Uit "gedichten over het thema kleur" ook hier geplaatst.

Geplaatst: 09 nov 2007 08:02 pm Onderwerp: Reageer met quote Bewerk/Verwijder dit bericht Meld post Verwijder dit bericht Bekijk het IP van deze gebruiker

Yardbird



(1)



ik zou die avondlijke

merel in mijn tuin op

een tak in een gedicht

willen zetten, maar waarom

zou ik, hij zit per slot

van rekening daar waar

hij zitten moet: in een

gedicht daarbuiten.





Roland Jooris

uit: Gedichten 1958-1978,

Lotus, Antwerpen, 1978



Bovenstaand gedicht is er voor mij een dat perfect is: niets te veel en niets te weinig: het gaat over een merel, een dichter, een gedicht en de relatie daartussen. Zo eenvoudig en puur kan het zijn.

Tegelijk ook over de relatie mens-natuur, en als je wat dieper denkt ook over de melancholie die een mens/dichter kan bevangen, dit laatste in één woord gesuggereerd: avondlijk.



Benieuwd voor de reactie van PieterW.



Tiba.





Uit het thema "raad de dichter" ook hier geplaatst