Peter Holvoet-Hanssen (ja)

Mira schrijft:

Momenteel stel ik zowat alles in vraag ivm poëzie!!!



Sterkte, Mira!



Ik heb het fragment beluisterd en denk dat het thema een melancholiek terugdenken is aan zijn jeugd, waarin hij met zijn rijke fantasie als het ware weerstand bood tegen de boze buitenwereld, die hem o.a. pestte met zijn rode haren. In de laatste strofe zegt hij dat hij is leeggeschud, eindeloos moe. Dit klopt niet met het radiofragment waarin hij zegt dat hij nog steeds een sneeuwmaker is, m.a.w.zijn fantasie heeft hem nog lang niet in de steek gelaten. Dat moe zijn is dus een onderliggend gevoel waarvan hij zich als dichter en performer weinig aantrekt.

Pieter

Voor mij verwoordt dit gedicht het willen wegvluchten in een sprookjeswereld omdat de wereld zelf nep, uiterlijke schijn, niet leuk is. Ik krijg de indruk dat in dit gedicht vooral de decembermaand bedoeld wordt met alle glitter en nepsneeuw etc.



Het sneeuwmaken dat dmv de sneeuwbolletjes gemaakt wordt tovert die sprookjeswereld maar eenmaal tot stilstand gebracht is het weer niets, gewoon een sneeuwbolletje, meer niet...



Volgens mij is het thema dus dat mensen het nodig hebben af en toe weg te vluchten in een sprookjeswereld omdat ze heel moe worden van de echte wereld vanwege de vele uiterlijke schijn.



Dettie

mira schreef :

Ik denk dat jij een (eventueel heel) moeilijke vraag stelt, want je wil direct doordringen tot de kern (al kan die vaak ook doodsimpel zijn).

Een kern ontsluieren is dikwijls moeilijk, maar gelukkig kan een debat soms verhelderend werken.



mira

Je hebt gelijk mira, maar gaat om een eerste indruk. Bij een dergelijk gedicht/stukje tekst, krijg je soms een vaag gevoel waar het over kan gaan. Dat wil ik graag weten.



Misschien als we naderhand zinnen/woorden gaan proberen te duiden, er een ander thema boven komt drijven. Het is dan interessant om vast te stellen of we het eens kunnen worden of dat er toch nog verschillende meningen blijven bestaan over het thema van de tekst. Ik vermoed dat laatste.



Ik wacht nog even op een reactie van Tiba, daarna gaan we stukje voor stukje de tekst proberen te ontrafelen.



Librije.

Even een vlug antwoord.

ik denk dat het nostalgie is naar de tijd van vroeger, de kindertijd wellicht, de periode van de verhalen en de sprookjes toen alles feeëriek was. De sneeuwmaker heeft de rol die sfeer terug te brengen, maar op het einde is hij moe.



Tiba

P.S. het is mij niet geheel duidelijk of de ik en de sneeuwmaker eenzelfde persoon zijn

De commentaren liggen hier dicht bij elkaar, denk ik: nostalgie naar jeugd, vroeger, sprookjeswereld...



Wat bij mij paradoxaal overkomt is dat de sneeuwmaker een nepwereld maakt, nee, een nepwereld moet maken, want er is nu eenmaal te weinig sneeuw.

Verlangt de dichter naar iets dat op voorhand gedoemd is? Want het is toch nep!!!

Wellicht ontgaat mij de 'clou', de sleutel (of is juist dat misschien een deel van de sleutel???).



Ik wil ook nog een nieuw steentje opwerpen, om het misschien nog wat moeilijker te maken. :-k

Is er misschien een parallel tussen een sneeuwmaker en een dichter (in het algemeen)?

Maakt ook een dichter 'sneeuw', schudt hij zijn woorden, verzen uit...

en is hij soms leeggeschud en moe? En hoe zit het in dat geval met de nepwereld die hij schept?



mira

Mooie invalshoek, Mira!

Pieter