Wat is objectief gezien een goed gedicht?

Geplaatst: 17 apr 2008 10:57 pm

Pieter schreef:





De eigenschappen van combinaties van woorden die jullie noemen wijzen toch op een soort van objectieve qualitatieve norm al is die moeilijk precies te omschrijven en zal er altijd een subjectieve factor bijkomen.

Maar alleen het feit al dat er bijvoorbeeld in Vlaanderen twee (Gezelle en Claus)en in Nederland (Achterberg en Lucebert) ook twee kampioenen komen bovendrijven betekent dat er een grootste gemene deler is als je alle recensies, meningen en aanhalingen bij elkaar optelt.

Die norm zou ik willen omschrijven met nieuwheid, verrassing, originaliteit in het kiezen van de woorden en het in verband brengen ervan.

Deze eigenschappen heb ik in mijn inleiding ook al gebruikt.

Maar er moet nog meer zijn.

Over die grootste gemene deler moet ik nadenken, Pieter. Pff, lijkt me niet simpel. Ik voel er veel voor om eens na te gaan waarom een "eenvoudig" gedicht als dat van Gorter zo goed is (stel dat iedereen hier dit goed vindt) en nadien een wat ingewikkelder te bekijken. Lijkt je dat een idee?



Tiba.

Geplaatst: 18 apr 2008 05:23 am



Jouw gedicht wilde ik er zeker in betrekken, Tiba, en de eigenschappen daarvan vallen onder de grootste gemene deler als we ze ook in andere gedichten tegenkomen. Want de grootste gemene deler vinden is gewoon een kwestie van wegstrepen. Ik had eigenlijk al een viertal eigenschappen van jouw gedicht op een rijtje staan: maar misschien kun jij eerst beter zeggen waarom je dit gedicht zo goed vindt. (vind jij dat ik de poëzie te wiskundig benader? :shock: Dat is mijn bedoeling niet, ik probeer alleen eigenschappen te vinden die in elk gedicht zitten: grootste gemene deler is slechts een metafoor voor de eigenschappen die in elk goed gedicht moeten zitten, volgens ons dan)



Hg. Pieter

Geplaatst: 18 apr 2008 07:36 am



Ik begrijp niet zo goed waar je naar toe wil Pieter.

Aan de ene kant zeg je dat Lambert Wierenga te 'technisch' een gedicht bespreekt maar hier vraag je 'wat is objectief gezien een goed gedicht'.

Ik ben bang dat je dan toch bij de techniek uitkomt als je het

objectief wil houden, een inhoud objectief bekijken is erg moeilijk.



Ik weet ook niet goed meer hoe ik op dit item moet reageren juist omdat ik inhoudelijk niet objectief kan zijn.

Ik kan wel zeggen een goed gedicht moet me raken, wat met me doen, maar dat blijft heel persoonlijk.



Dettie

Geplaatst: 18 apr 2008 07:48 am



Over technische details heb ik het nou net helemaal niet gehad, Dettie. En dat er persoonlijke opvattingen bijkomen heb ik ook al beaamd. Maar ik kom er later op terug.



Pieter

Geplaatst: 18 apr 2008 08:02 am



Mijn vraag waar je naar toe wilt is omdat het heel moeilijk, zo niet onmogelijk, is objectief naar een gedicht te kijken. Als je objectief kijkt mag je niet je gevoel of vooroordeel mee laten spelen en moet je je houden aan de feiten.

Ik kan er wat betreft poëzie niet mee uit de voeten, vandaar mijn vraag omdat het onduidelijk voor me is.



Groetjes

Dettie

Geplaatst: 18 apr 2008 06:07 pm



Deze hele discussie moet je zien als een onderzoek onder vier of vijf forumleden die er achter willen komen waarom ze poëzie lezen en welke poëzie het meest voldoet aan wat ze ervan verwachten. Het is zo dat recensenten en uitgeverijen onderscheid maken tussen de kwaliteit van de poëzie van verschillende dichters; er zijn dus ergens min of meer objectieve normen anders kan dit onderscheid niet gemaakt worden.

Dit heeft Grada ook al gesteld. En moet je zien wat deze discussie al heeft opgeleverd: twee mooie citaten, één van Claus, en één van Symborska. Een duidelijke beschouwing van Grada. Een aantal prachtige gedichten van jou, Tiba, Grada en mij, waarvan we misschien een soort van gemeenschappelijke noemer of zo je wilt grootste gemene deler kunnen bepalen. Als het aan mij ligt gaat deze discussie nog weken door,

of jij moet met iets op de proppen komen wat we nog beter kunnen doen



Pieter

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre