- Berichten: 10459
Griekse mythen en poëzie
17 jaren 4 maanden geleden #5110
door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 23 dec 2005 11:59 am
Cepheus was de zoon van koning Belus van Egypte (Belus was een zoon van Poseidon).
Deze Cepheus werd later koning van Ethiopië (ook wel Joppa genoemd).
Cepheus
Hij trouwde met Cassiopeia.
Samen hadden ze een dochter, Andromeda genaamd.
Andromeda
Cassiopeia was ongelooflijk knap maar ook ontzettend ijdel.
Ze was ontzettend trots op haar knappe dochter.
Ze schepte tegen iedereen op dat zij beiden knapper waren
dan welke van de vijftig zeenimfen aan het hof van Poseidon.
Cassiopeia
Deze nimfen (de Nereïden) beklaagden zich hierover bij Poseidon.
Poseidon vond dat hij zijn eigen reputatie moest bewaken en daarom stuurde hij een vloedgolf
over het koninkrijk van koning Cepheus.
Een orakel vertelde Cepheus dat hij zijn dochter moest opofferen aan een zeemonster om zo zijn volk te redden: Andromeda werd vanaf een rots in zee geworpen, naakt met alleen haar juwelen om.
Op dat moment kwam Perseus toevallig voorbij.
Perseus
Hij had net het monster Medusa gedood en hij was op weg naar Athene met de kop van het monster.
Medusa was ooit erg knap maar ze sliep een nacht met Poseidon.
Athene werd woedend toen ze dit hoorde en veranderde het haar van Medusa in slangen en haar lichaam in een angstaanwekkend monster met enorme tanden en klauwen.
Eén blik van Medusa en de kijker zou meteen verstenen.
Toen Perseus ten tonele verscheen had hij een kort gesprek met Cepheus en Cassiopeia:
als hij hun dochter zou redden zou hij met haar mogen trouwen.
Zo gezegd zo gedaan maar de ouders waren niet mij met hun nieuwe schoonzoon.
Toch wilde Andromeda met Perseus trouwen.
Ten tijde van de huwelijksvoltrekking verscheen Agenor, een ver familielid,
ten tonele en eiste Andromeda op als zijn bruid.
Dit leidde tot een grote oorlog tussen Perseus en Agenor.
Perseus dreigde te verliezen maar hij liet het hoofd van Medusa zien.
Iedereen versteende meteen, inclusief de ouders van Andromeda.
Naderhand zette Poseidon de beide ouders aan de hemel.
Een deel van die hemel is te zien in het Eise Eisinga Planetarium in Franeker.
In het plaveisel voor de entree van dat museum staat een steen
met een toepasselijke haiku van de hand van kunstenaar Jan Loman uit Beetsterzwaag.
Herschel
Cepheus was de zoon van koning Belus van Egypte (Belus was een zoon van Poseidon).
Deze Cepheus werd later koning van Ethiopië (ook wel Joppa genoemd).
Hij trouwde met Cassiopeia.
Samen hadden ze een dochter, Andromeda genaamd.
Cassiopeia was ongelooflijk knap maar ook ontzettend ijdel.
Ze was ontzettend trots op haar knappe dochter.
Ze schepte tegen iedereen op dat zij beiden knapper waren
dan welke van de vijftig zeenimfen aan het hof van Poseidon.
Deze nimfen (de Nereïden) beklaagden zich hierover bij Poseidon.
Poseidon vond dat hij zijn eigen reputatie moest bewaken en daarom stuurde hij een vloedgolf
over het koninkrijk van koning Cepheus.
Een orakel vertelde Cepheus dat hij zijn dochter moest opofferen aan een zeemonster om zo zijn volk te redden: Andromeda werd vanaf een rots in zee geworpen, naakt met alleen haar juwelen om.
Op dat moment kwam Perseus toevallig voorbij.
Hij had net het monster Medusa gedood en hij was op weg naar Athene met de kop van het monster.
Medusa was ooit erg knap maar ze sliep een nacht met Poseidon.
Athene werd woedend toen ze dit hoorde en veranderde het haar van Medusa in slangen en haar lichaam in een angstaanwekkend monster met enorme tanden en klauwen.
Eén blik van Medusa en de kijker zou meteen verstenen.
Toen Perseus ten tonele verscheen had hij een kort gesprek met Cepheus en Cassiopeia:
als hij hun dochter zou redden zou hij met haar mogen trouwen.
Zo gezegd zo gedaan maar de ouders waren niet mij met hun nieuwe schoonzoon.
Toch wilde Andromeda met Perseus trouwen.
Ten tijde van de huwelijksvoltrekking verscheen Agenor, een ver familielid,
ten tonele en eiste Andromeda op als zijn bruid.
Dit leidde tot een grote oorlog tussen Perseus en Agenor.
Perseus dreigde te verliezen maar hij liet het hoofd van Medusa zien.
Iedereen versteende meteen, inclusief de ouders van Andromeda.
Naderhand zette Poseidon de beide ouders aan de hemel.
Een deel van die hemel is te zien in het Eise Eisinga Planetarium in Franeker.
In het plaveisel voor de entree van dat museum staat een steen
met een toepasselijke haiku van de hand van kunstenaar Jan Loman uit Beetsterzwaag.
Voorbij de drempel begint
huiselijk verbeeld
het universum.
Herschel
Laatst bewerkt doorDettie_3.
Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.
17 jaren 4 maanden geleden #5112
door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 28 dec 2005 12:54 pm
Het verhaal van Theseus en de Minotauros
Het Labyrinth
Het was juist in die dagen, dat er een zware druk lag op de inwoners van Athene.
Wederom immers was het de tijd, dat afgezanten van de koning van Kreta in de stad aankwamen om de gebruikelijke schatting te halen.
Dit was reeds voor de derde keer, dat koning Minos tribuut eiste.
Jaren geleden had hij de stad in een hevige oorlog verslagen, omdat zijn zoon in Attica op jacht was gedood.
Als losprijs moesten de Atheners alle negen jaar zeven jongelingen en zeven maagden naar Kreta zenden, waar deze als voedsel aan de vreselijke Minotauros werden gegeven, een afschuwelijk schepsel, half mens, half stier, dat in de beroemde, door Daidalos gebouwde doolhof, het Labyrinth, zijn wandaden bedreef.
Thans was dus de tijd van het derde tribuut gekomen en de burgers van Athene verkeerden in zware zorg en angst om het lot van hun zonen en dochters.
Op Theseus zelf was geen van de doodsloten gevallen, maar de koningszoon verklaarde zich vrijwillig bereid de vaart naar Kreta mede te ondernemen.
Theseus
Hij wilde echter niet als een hulpeloos offer aan het monster worden voorgeworpen.
De held was van zins het als strijder tegemoet te treden en zijn vaderstad voor altijd van een zware last te bevrijden.
“Wees onbezorgd”, sprak hij tot zijn vader, “ik zal het ondier verslaan !”.
Voor het vertrek begaf Theseus zich naar het orakel van Delphi en beloofde Apollo jaarlijks een schip met offergaven en wijgeschenken te zullen zenden, als hij wilde helpen om het gevaarlijke waagstuk met goed gevolg te bekronen.
Het antwoord van de god leek gunstig te luiden: “Aan uw onderneming zal een gelukkig gevolg beschoren zijn”, zo beloofde hij de held, “wanneer gij de liefde als leidsvrouwe kiest”.
Alvorens af te vare sprak de koene jongeling met zijn vader af, dat hij bij een gelukkige bekroning van zijn tocht de zwarte rouwzeilen door witte zou vervangen.
Theseus voerde dus de jonge mensen, die het lot als offerande had aangewezen naar Kreta.
Gedachtig aan de raad van het orakel, de liefde tot leidsvrouwe te kiezen, offerde hij aan de liefdesgodin Aphrodite.
De voorzegging scheen door een goede uitslag te worden vervuld, want toen Theseus het koninklijke hof van Minos betrad, kreeg diens schone dochter Ariadne, die de koene jongeling op het eerste gezicht was gaan beminnen, weldra een betoverende invloed op hem.
Ariadne
Zij wees hem de weg in de doolgangen van het Labyrinth en schonk hem een kluwen wol, die hij aan de ingang moest vastbinden en al lopend door de gangen afwinden, totdat hij de Minotaurus zou aantreffen.
Tegelijkertijd gaf zij hem een gewijd zwaard, dat alle tovermacht van het monster zou afweren.
Met grote gerustheid liet de held zich nu met de ten dode gewijde jongen mensen door Minos in de onderaardse gangen zenden.
Met het toverwapen van de prinses overwon hij het vreselijke ondier en vond daarna met behulp van de afgewonden draad de weg naar de vrijheid terug.
Theseus in gevecht met de Minotauros
Op Ariadne’s raad sloeg hij de bodems van de Kretenzer schepen stuk en verhinderde aldus koning Minos om hem op de vlucht met Ariadne en de bevrijde gijzelaars te achtervolgen.
Maar op het eiland Naxos beval de god Dionysos in een droom, dat de schone Ariadne hem als gemalin moest worden gegeven.
Met grote droefheid volgde Theseus deze goddelijke aanwijzing op en liet haar eenzaam achter.
Door zijn smart om het verlies van zijn geliefde verloor de bevrijder alle blijdschap over de redding van zijn Atheense medeburgers; diepbedroefd zat Theseus aan de reling van het schip en lette er niet op, dat men verzuimd had de witte zeilen te hijsen.
Gespannen wachtte ondertussen de oude koning Aigeus op de terugkeer van zijn zoon.
Zou het hem gelukt zijn de gevaarlijke onderneming tot een gelukkig einde te brengen en zijn vaderstad te verlossen van de vreselijke onderdrukking ?
Door bezorgdheid gedreven klom de grijsaard elke dag zelf het voorgebergte, waarop men een verre blik heeft op de open zee.
En zie, eindelijk daagden aan de horizon de masten van het langverwachte schip op, maar……zij droegen zwarte zeilen !
Zwarte zeilen als teken van rouw !
In grenzeloze smart over de vermeende dood van zijn zoon stortte de vertwijfelde koning zich van de rots af in zee, die sinds die tijd naar hem de Aegeïsche heet.
Toen Theseus in de haven landde en zijn heraut met de boodschap van de gelukkige afloop van de reis naar de koninklijke burcht vooruitzond, vond deze alles in diepe rouw.
Bedroefd keerde hij tot de held terug, die bij de haven aan de goden zijn dankoffers bracht.
Theseus wilde het bericht van de dood van zijn geliefde vader, waaraan hij schuld droeg, nauwelijks geloven; in felle smart, als door de bliksem getroffen, viel hij ter aarde.
Zo was de orakelspreuk uitgekomen: de liefde, die hij op last van de goden tot leidsvrouwe had gekozen, had hem een gelukkige afloop geschonken, maar welk een zware prijs had hij ervoor moeten betalen !
Herschel
Het verhaal van Theseus en de Minotauros
Het was juist in die dagen, dat er een zware druk lag op de inwoners van Athene.
Wederom immers was het de tijd, dat afgezanten van de koning van Kreta in de stad aankwamen om de gebruikelijke schatting te halen.
Dit was reeds voor de derde keer, dat koning Minos tribuut eiste.
Jaren geleden had hij de stad in een hevige oorlog verslagen, omdat zijn zoon in Attica op jacht was gedood.
Als losprijs moesten de Atheners alle negen jaar zeven jongelingen en zeven maagden naar Kreta zenden, waar deze als voedsel aan de vreselijke Minotauros werden gegeven, een afschuwelijk schepsel, half mens, half stier, dat in de beroemde, door Daidalos gebouwde doolhof, het Labyrinth, zijn wandaden bedreef.
Thans was dus de tijd van het derde tribuut gekomen en de burgers van Athene verkeerden in zware zorg en angst om het lot van hun zonen en dochters.
Op Theseus zelf was geen van de doodsloten gevallen, maar de koningszoon verklaarde zich vrijwillig bereid de vaart naar Kreta mede te ondernemen.
Hij wilde echter niet als een hulpeloos offer aan het monster worden voorgeworpen.
De held was van zins het als strijder tegemoet te treden en zijn vaderstad voor altijd van een zware last te bevrijden.
“Wees onbezorgd”, sprak hij tot zijn vader, “ik zal het ondier verslaan !”.
Voor het vertrek begaf Theseus zich naar het orakel van Delphi en beloofde Apollo jaarlijks een schip met offergaven en wijgeschenken te zullen zenden, als hij wilde helpen om het gevaarlijke waagstuk met goed gevolg te bekronen.
Het antwoord van de god leek gunstig te luiden: “Aan uw onderneming zal een gelukkig gevolg beschoren zijn”, zo beloofde hij de held, “wanneer gij de liefde als leidsvrouwe kiest”.
Alvorens af te vare sprak de koene jongeling met zijn vader af, dat hij bij een gelukkige bekroning van zijn tocht de zwarte rouwzeilen door witte zou vervangen.
Theseus voerde dus de jonge mensen, die het lot als offerande had aangewezen naar Kreta.
Gedachtig aan de raad van het orakel, de liefde tot leidsvrouwe te kiezen, offerde hij aan de liefdesgodin Aphrodite.
De voorzegging scheen door een goede uitslag te worden vervuld, want toen Theseus het koninklijke hof van Minos betrad, kreeg diens schone dochter Ariadne, die de koene jongeling op het eerste gezicht was gaan beminnen, weldra een betoverende invloed op hem.
Zij wees hem de weg in de doolgangen van het Labyrinth en schonk hem een kluwen wol, die hij aan de ingang moest vastbinden en al lopend door de gangen afwinden, totdat hij de Minotaurus zou aantreffen.
Tegelijkertijd gaf zij hem een gewijd zwaard, dat alle tovermacht van het monster zou afweren.
Met grote gerustheid liet de held zich nu met de ten dode gewijde jongen mensen door Minos in de onderaardse gangen zenden.
Met het toverwapen van de prinses overwon hij het vreselijke ondier en vond daarna met behulp van de afgewonden draad de weg naar de vrijheid terug.
Op Ariadne’s raad sloeg hij de bodems van de Kretenzer schepen stuk en verhinderde aldus koning Minos om hem op de vlucht met Ariadne en de bevrijde gijzelaars te achtervolgen.
Maar op het eiland Naxos beval de god Dionysos in een droom, dat de schone Ariadne hem als gemalin moest worden gegeven.
Met grote droefheid volgde Theseus deze goddelijke aanwijzing op en liet haar eenzaam achter.
Door zijn smart om het verlies van zijn geliefde verloor de bevrijder alle blijdschap over de redding van zijn Atheense medeburgers; diepbedroefd zat Theseus aan de reling van het schip en lette er niet op, dat men verzuimd had de witte zeilen te hijsen.
Gespannen wachtte ondertussen de oude koning Aigeus op de terugkeer van zijn zoon.
Zou het hem gelukt zijn de gevaarlijke onderneming tot een gelukkig einde te brengen en zijn vaderstad te verlossen van de vreselijke onderdrukking ?
Door bezorgdheid gedreven klom de grijsaard elke dag zelf het voorgebergte, waarop men een verre blik heeft op de open zee.
En zie, eindelijk daagden aan de horizon de masten van het langverwachte schip op, maar……zij droegen zwarte zeilen !
Zwarte zeilen als teken van rouw !
In grenzeloze smart over de vermeende dood van zijn zoon stortte de vertwijfelde koning zich van de rots af in zee, die sinds die tijd naar hem de Aegeïsche heet.
Toen Theseus in de haven landde en zijn heraut met de boodschap van de gelukkige afloop van de reis naar de koninklijke burcht vooruitzond, vond deze alles in diepe rouw.
Bedroefd keerde hij tot de held terug, die bij de haven aan de goden zijn dankoffers bracht.
Theseus wilde het bericht van de dood van zijn geliefde vader, waaraan hij schuld droeg, nauwelijks geloven; in felle smart, als door de bliksem getroffen, viel hij ter aarde.
Zo was de orakelspreuk uitgekomen: de liefde, die hij op last van de goden tot leidsvrouwe had gekozen, had hem een gelukkige afloop geschonken, maar welk een zware prijs had hij ervoor moeten betalen !
Herschel
Laatst bewerkt doorDettie_3.
Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.
Tijd voor maken pagina: 0.438 seconden