Ik, Systeem, de Werkelijkheid?
Goed, dan zal ik ditmaal pogen
die drie begrippen te verweven
met mijn dagelijkse leven
voor alle vier zijn vervlogen
‘sAvonds, als ik me ernstig neem,
en ik slaap nog even
niet, dan vraag ik vaak Systeem
om inzicht in het leven:
‘Laat eindelijk, desnoods in dromen,
Uw eindeloos Verschiet
in kleur en klanken tot mij komen…’
maar ach, zo droom ik niet,
ik droom opnieuw te zijn gevangen
in kamp of taak en duisternis
waarin geen vlucht en geen verlangen
maar veel gefluister is
Dan houd ik mij maar aards gericht
en levend zolang dat kan,
mijn hemel is het zoet gezicht
van Tineke die naast mij ligt,
Daar leef ik voor en van.
O ja, daar leef ik euwig voor,
maar ach ook haat en oorlog blijven,
en ik mijn god ik blijf maar schrijven,
Mijn god, mijn God, ik schrijf maar door.
Als dus dit lijf voorover ligt
waarmee ik niet meer droom
aan het einde van de nacht
schijnt het in het morgenlicht
van achteren door een dikke stroom
van werkelijkheid verkracht.
Dan voel ik mij voor het ontbijt
badend in de morgenlucht
nog even door de Eeuwigheid
niet bevredigd maar bevrucht.
Leo Vroman Uit: Zwelgen wij denkend rond (2009, De Bezige Bij)
