Leo Vroman (ja)

Dettie schreef : Nou Pieter!!! Zit ik helemaal het gedicht te verklaren uitgaande van jouw veronderstelling dat het op foto's slaat en dan zeg je dat je je er niet in kan vinden! (geen aanknopingspunten) Haha dat is mooi!



Of bedoel je het smelten van lood?

Mijn vriendin maakt glas in lood en het smelten van lood hoort daarbij natuurlijk. Het lijken dikken druppels die langzamerhand een soort rilling ondergaan en dan vloeit het lood weg. Vandaar mijn associatie.



Persoonlijk denk ik dat het nachtschaatsen slaat op wakkerliggen en schrijven in de nacht. Maar daar kom ik op terug.



Dettie

Ik bedoel idd het smelten van lood, Dettie Ofschoon je bij dit gedicht ver moet gaan in het opsporen van de verborgen bedoelingen lijkt me het trouwens te ver gezocht. Ook stap ik af van mijn eerdere idee dat het iets met foto's te maken heeft. Wel met het des nachts gaan zitten schrijven zoals jij veronderstelt, waaraan dan kan worden toegevoegd: als literaire ontsnapping. Het kielzog van de wind vat ik op als een dreigend, onheilspellend geluid dat de oceaan van gedachten in de vorm van geschreven bladzijden richt op een wisselend verdwijnpunt, het levenseinde. Pieter

Voor Johan Cruijff, van verre



Men wil van mij een vers voor jou, J. Cruijff,

omdat ik je niet anders ken

dan degeen als wie ik anders ben:

ik eet uit een andere ruif

(als dat tenminste nog zo heet).

Ik zie best graag een held in jou en

de hartstocht van een kudde vrouwen,

nee, schone blonde maagden die

wenen om het welzijn van je knie.

Ben ik dan jaloers op dit

verschil en dat geen mooie maagd

voor mijn hersenkwabben bidt

of naar mijn balpunt vraagt?

Nee hoor, maar

wat kan ik echt meer hopen je te wensen

dan steeds weer dat vervullende gevoel

of in een bulderende zee van mensen

een rechte lijn die zich opent naar

dat verre (ditmaal je eigen) doel

[en zelfs de beste slotzin mij gegund

eindigt niet altijd in een punt ]



Leo Vroman

ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van Johan Cruijff

uit: Hard Gras, nr. 10 (april 1997)

Ik heb weinig met voetbalman Johan Cruijff,

maar ik kwam dit gedicht toevallig tegen,

en ik las dat Leo Vroman zelfs toestemming heeft gegeven

om alles te mogen plaatsen, vandaar!



Mooi verwoord: "Ik eet uit een andere ruif"

Weet iemand wat Vroman bedoeld met "van verre (zie titel),

wellicht dat hun levens ver uit elkaar liggen qua passie/werk?



Molly

Ik denk dat met van verre gewoon de afstand bedoeld wordt Molly.



Vroman woont in Amerika en Cruijff in Spanje.



Dettie

Bedankt Dettie, wist ik niet.



Molly

Zes mieren



Ik houd heus heel veel hier in huis

van hoogstens vijf mieren tegelijk.

Als er zes of meer langs het fornuis

of zo lopen te krioelen

dan, hoe langer ik naar ze kijk,

hoe meer ik ze ga voelen

kriebelen, en dan later in bed

loopt er een langs mijn nek maar

dat is eigenlijk een haar,

en een andere bijt in mijn zij want

dat is eigenlijk de rand

van mijn broekje.

En toch, als ik die weg wrijf

hoe griezelig is dan het kronkeldoodje

van zijn lief onwerkelijk lijf.

Al die gekromde pootjes.



Leo Vroman

Uit: Nee, nog niet dood

Querido 2008