Voor Johan Cruijff, van verre
Men wil van mij een vers voor jou, J. Cruijff,
omdat ik je niet anders ken
dan degeen als wie ik anders ben:
ik eet uit een andere ruif
(als dat tenminste nog zo heet).
Ik zie best graag een held in jou en
de hartstocht van een kudde vrouwen,
nee, schone blonde maagden die
wenen om het welzijn van je knie.
Ben ik dan jaloers op dit
verschil en dat geen mooie maagd
voor mijn hersenkwabben bidt
of naar mijn balpunt vraagt?
Nee hoor, maar
wat kan ik echt meer hopen je te wensen
dan steeds weer dat vervullende gevoel
of in een bulderende zee van mensen
een rechte lijn die zich opent naar
dat verre (ditmaal je eigen) doel
[en zelfs de beste slotzin mij gegund
eindigt niet altijd in een punt ]
Leo Vroman
ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van Johan Cruijff
uit: Hard Gras, nr. 10 (april 1997)
~ Het is een kunst om de zee in een glas te vangen ~
(naar: Italo Calvino)