Hans van de Waarsenburg (ja)

En ook deze laatste gedichten staan nu op de site



www.poezie-leestafel.info/h-van-de-waarsenburg



---

De dorst der havensteden





Wie in dit ultieme zijn

De hand slaat aan pijn

Verdriet of eenzaamheid



"O geschonden, gehavende tijd"



Hem rest slechts de laatste

Der wetmatigheden, een rondgang

Langs de havensteden



Om de onrust te stelpen

In de borst, te stillen

de grote dorst.





Hans van de Waarsenburg,

uit: De dorst der havensteden, J.M. Meulenhoff, Amsterdam, 1990



Tiba.

Het boothuis te Laugharne



We drinken thee en schrijven ansichtkaarten

Licht van vergetelheid hangt over de Ierse Zee

Verderop het watertrappen van de oceaan

Stanza’s in een postuum toeristisch bestaan



Negenendertig, negenendertig. Nog enkele maanden te gaan

Hoe kun je dubbelzinniger sterven of verjaren

Als eb de dorst opsparen, tot vloed het boothuis

Omspoelde, wind terug waaide met trage gebaren



Je ging zitten. Ik bleef staan. Hoe lang nog

Dit samen gaan naar plaatsen, buitentijds

Die nimmer rustende droom van vertrekkende schepen

Een immigrant ten onder in vlekkerig graan



Vanaf de vlonder keken we naar hetzelfde zicht

Laag water op die middag, het slik verkleurend

Jij op zijn stoel, de tijd (een kaart?) verscheurend:

‘Do not go gentle in this good night’



Kruimels, cake en porselein, het melkwoud

In de thee. Ik waag het niet dit licht te keren

Er zit een binnenzak in de tijd en slechte ruis

Van een kater. Wat zwart is weerkaatst, het wordt later.



Hans van de Waarsenburg

Prachtig gedicht is dit.

Nog enkele malen herlezen (wel enkele type- of kopieerfoutjes, Pieter).



Tiba.

tiba schreef : Prachtig gedicht is dit.

Nog enkele malen herlezen (wel enkele typ- of kopieerfoutjes, Pieter).



Tiba.

Het is inderdaad een prachtig, bescheiden gedicht. Waarom ik op het woord bescheiden kom? Het is zo zonder overdrijving, zonder grote woorden. Bedankt voor je tip, ik heb er twee typefouten uitgehaald, ik hoop niet dat er meer in zitten.

Hg. Pieter

Pieter schreef:

Het is inderdaad een prachtig, bescheiden gedicht. Waarom ik op het woord bescheiden kom? Het is zo zonder overdrijving, zonder grote woorden. Bedankt voor je tip, ik heb er twee typefouten uitgehaald, ik hoop niet dat er meer in zitten.

Ik zou er nooit opkomen dit een bescheiden gedicht te noemen (al snap ik je uitleg wel). Dit is een gedicht waarin volgens mij heel veel zit, misschien voer voor een latere analyse.



Tiba.



P.S. ja, de typefoutjes zijn eruit