Geplaatst: 08 aug 2007 06:25 am
Gert schreef : Dat plaatsen in een stroming is een wat lastige vraag bij Vasalis.
Als je naar de vorm van haar verzen kijkt, zie ik daarin veel van het expressionisme. Expressionisten hanteerden het zogenaamde vrije, dynamische vers.
Kenmerken van het vrije, dynamische vers zijn: meestal
1. geen rijm
2. geen metrum
3. regels niet even lang
4. strofen niet even lang
kortom: onregelmatigheid troef.
Wel gebruiken de expressionisten hoofdletters en leestekens. Dat zie je bij de Vijftigers verdwijnen.
Dus wat de vorm betreft zou ik Vasalis indelen bij het expressionisme of bij een uitloper ervan.
De expressionisten zetten zich af tegen de schoonheidscultus uit het 19de en het begin van de 20ste eeuw: sonnetten, rijm, metrum enz.
De meest extreme reactie binnen het expressionisme is het dadaïsme van bijvoorbeeld Paul van Ostaijen, dat helemaal bij Af wil beginnen: bij de brabbeltaal van een kleuter.
Wat de inhoud van de verzen betreft vind ik Vasalis niet typisch expressionistisch. Ze heeft een heel eigen thematiek, die niet erg politiek geëngageerd is. Wel grote aandacht voor het onbewuste en het onderbewuste. Dat vind je wel bij veel expressionisten, onder invloed van Freud en Jung.
Ik hoop dat het zo een beetje duidelijk is.
Gert
Gert, ik denk dat je typering "expressionistisch" wel klopt, er is sprake van hevige, diep doorleefde emotie. Maar in elk gedicht op haar pagina
komt rijm voor, zelfs in :Cette age est sans pitie>. Er mag dan wel wel geen metrum in zitten, het ritme klopt altijd, daarom zijn deze gedichten zo mooi. Gevoel, inhoud, muzikaliteit, alles zit er in. Daarom zijn ze ook zo goed voor te lezen en is deze dichteres zo beroemd.
Pieter
.