* M. Vasalis (ja uitgegeven door Van Oorschot)

Geplaatst: 08 nov 2008 11:13 pm



Zeker mooi in deze herfsttijd.



mira

Geplaatst: 09 nov 2008 08:04 am



Langs de gehurkte huisjes, met hun hard, dik haar

over hun voorhoofd, de verlaten tuinen, waar

de bonestaken biddend met hun maagre vingers staan



Alleen deze versregel al zijn adembenemend mooi.



Dettie

eplaatst: 09 nov 2008 09:14 am



Lees hier dat er al heel wat discussies gevoerd zijn over het wel of niet willen verklaren van een gedicht...de bedoeling begrijpen.



Ik houd hier ook niet van. Voelt voor mij alsof je een gedicht dood annalyseerd.



Daarom beperk ik me maar gewoon tot het lezen van het gedicht (want er is hier op dit forum een grote verzameling van verschillende dichters te lezen, wat ik heel leuk vind) en ga ik gewoon even voorbij aan allerlei uitleggen die eraan mee worden gegeven.



Cyra

Geplaatst: 09 nov 2008 10:33 am

Daarom beperk ik me maar gewoon tot het lezen van het gedicht (want er is hier op dit forum een grote verzameling van verschillende dichters te lezen, wat ik heel leuk vind) en ga ik gewoon even voorbij aan allerlei uitleggen die eraan mee worden gegeven.

Daar is niks mis mee. Iedereen doet het op zijn manier, zolang we maar genieten van poëzie .



Tiba.

Geplaatst: 09 nov 2008 10:53 am



Heeft al 't verlangen en de onrust van de zomer

geleid tot dit volmaakte, heldre ogenblik,

of is mijn hart verkoeld, is dit de eerste vorst?

Het water blinkt. Ik heb nog altijd dorst.



Het einde vind ik ook zo prachtig.



Tiba.

Geplaatst: 16 nov 2008 11:55 am



Aan het vers



Tussen waanzin en bezonnenheid

waakzaam en ook verloren,

ondragelijke weelde en armoedigheid,

moet ik u toebehoren.





Soms sta ik in dit evenwicht

als een pijl trillend opgericht,

dan is het als in sommige dromen,

dat men schreeuwen moet,

maar geen geluid wil komen.





M. Vasalis

uit: Vergezichten en gezichten,

G.A. van Oorschot, 1954



Tiba.