* M. Vasalis (ja uitgegeven door Van Oorschot)

Geplaatst: 28 mrt 2007 10:06 am



Paul van Ostaijen, Slauerhoff, Hendrik de Vries, Marsman, W. Moens, K van den Oever, Eugène de Bock.



Dettie

Geplaatst: 28 mrt 2007 10:09 am



Ha Dettie, dat was vlug .

Allemaal bekend namen dus (de laatste ken ik alléén van naam).



Bedankt hoor.



Tiba

Geplaatst: 28 mrt 2007 05:04 pm



Bedankt voor jullie reacties over 'de weg terug'! Weer een heel mooi gedicht eigenlijk, als je het goed weet te bekijken.. Ik vind dat best wel moeilijk, maar misschien baart oefening kunst...



Nog een dan (of worden jullie er al gek van )?



De onbekende van de Amstel



Uit het licht in de ruime nacht gelopen

mijn tong nog moe van onzin praten

en zij... lang gelegen tussen twee soldaten,

zwarte haren nat en ogen open;

niet jong, gezet, met stenen wangen

tot haar eigen monument versteven,

de voetben bloot, zandkorrels kleven

op haar vaste huid, de rokken hangen

als vlaggen in een zware regen.

Ik volg de blik der dode ogen:

boven als op een heerlijk strand

zie ik in 't blauwe hemelzand

door 't wier der wolken zacht omtogen

het wit gezicht der stille maan,

die gaat -als zij- haar eigen baan.



Het gaat over een vrouw.. maar wie? En waarom gaat het over haar? Wat doet ze?[/b]



Wink

Geplaatst: 28 mrt 2007 09:15 pm



Ik heb morgen mijn tentamen!

Als ik dit laatste gedicht nog snap, snap ik ze volgens mij allemaal! Ik heb het vroeg in de ochtend, en ik hoop dat iemand mij ermee geholpen heeft als ik morgenochtend nog even kijk!

In ieder geval bedankt voor de uitleg bij de andere gedichten!



Groetjes Wink

Geplaatst: 29 mrt 2007 04:33 am



Misschien gaat het hier helemaal niet over een "echte" vrouw maar staat de beschrijving hier symbool voor een nakende dood of coma in de vorm van een aangespoolde vrouw.



licht: leven, nacht: dood, coma



tong moe van onzin praten: wat je tijdens het actieve leven allemaal uitspookt, verliest aan betekenis op een cruciaal of dramatisch moment van confrontatie met dood, ziekte,..



zwarte haren, ogen open, niet jong: dus geleefd, gezet, met stenen wangen: levenloos lichaam?



vlaggen als in de regen: slap, triest, halfstok...



Een mogelijk spoor? Veel geluk met het tenatamen.



Jan S

Geplaatst: 29 mrt 2007 07:52 am



De onbekende van de Amstel



Uit het licht in de ruime nacht gelopen

mijn tong nog moe van onzin praten

en zij... lang gelegen tussen twee soldaten,

zwarte haren nat en ogen open;

niet jong, gezet, met stenen wangen

tot haar eigen monument versteven,

de voetben bloot, zandkorrels kleven

op haar vaste huid, de rokken hangen

als vlaggen in een zware regen.

Ik volg de blik der dode ogen:

boven als op een heerlijk strand

zie ik in 't blauwe hemelzand

door 't wier der wolken zacht omtogen

het wit gezicht der stille maan,

die gaat -als zij- haar eigen baan.



Volgens mij gaat het om een vrouw die verdronken is in De Amstel= rivier bij Amsterdam



De dichter komt waarschijnlijk van een feestje

Uit het licht in de ruime nacht gelopen

mijn tong nog moe van onzin praten

en ziet de vrouw die als ik het goed begrijp drijft in De Amstel (of ze is er net uitgehaald)



zwarte haren nat en ogen open;

niet jong, gezet, met stenen wangen

tot haar eigen monument versteven,

de voeten bloot, zandkorrels kleven

op haar vaste huid, de rokken hangen

als vlaggen in een zware regen



Dettie



Heel veel succes vandaag Wink! Ik zal duimen voor je dat het goed gaat.