Geplaatst: 28 mrt 2007 05:04 pm
Bedankt voor jullie reacties over 'de weg terug'! Weer een heel mooi gedicht eigenlijk, als je het goed weet te bekijken.. Ik vind dat best wel moeilijk, maar misschien baart oefening kunst...
Nog een dan (of worden jullie er al gek van

)?
De onbekende van de Amstel
Uit het licht in de ruime nacht gelopen
mijn tong nog moe van onzin praten
en zij... lang gelegen tussen twee soldaten,
zwarte haren nat en ogen open;
niet jong, gezet, met stenen wangen
tot haar eigen monument versteven,
de voetben bloot, zandkorrels kleven
op haar vaste huid, de rokken hangen
als vlaggen in een zware regen.
Ik volg de blik der dode ogen:
boven als op een heerlijk strand
zie ik in 't blauwe hemelzand
door 't wier der wolken zacht omtogen
het wit gezicht der stille maan,
die gaat -als zij- haar eigen baan.
Het gaat over een vrouw.. maar wie? En waarom gaat het over haar? Wat doet ze?[/b]
Wink