Geplaatst: 20 sep 2007 06:25 am
tiba schreef:Tiens, ik zie Tellegen vooral als iemand die nauwkeurig observeert, en in gevoelens kan doordringen, en situaties ontzettend goed kan verwoorden.
Weemoed, ja, verdriet soms, wanhoop? Weet ik niet.
Maar het moet daarom toch niet altijd gaan over dingen die hijzelf beleefd heeft? Ik denk dat hij ook vaak tot een inzicht komt nav een situatie bij anderen.
Ik heb nog eens gekopieerd wat ik hierboven schreef, Pieter.
Mijn eerste reactie ging dus over de gedichten en de dichter zelf.
Ik ben eigenlijk benieuwd of jij een andere mening hebt.
Groetjes. Tiba.
Tiba en WilV, jullie hebben gelijk, je schreef alleen maar over de dichter en zijn gedichten. Ik heb een beetje gegeneraliseerd. Hierboven schreef Tiba ook:
"weemoed en het onbereikbare........, dan zouden de meeste dichters ongelukkig zijn." Dat geloof ik inderdaad, al kan ik het niet bewijzen.
Waarom dicht een dichter? Om contact te zoeken, om begrip te wekken en om bewondering te wekken. Contact is vaak een uitgever die er niets in ziet of daarna een neersabelende recensie, een plekje bij de Slegte, vaak wordt hij verkeerd begrepen en veel minder vaak oogst hij bewondering. Maar misschien zijn er heel veel dichters zoals Emily Dickinson, die de gedichten helemaal voor zichzelf schreef, want ze
werden bijna alle pas na haar dood ontdekt. (mogen we van haar niets plaatsen?) Gelukkig zien veel dichters hun dichten als een soort van hobby die ze naast hun gewone werk doen. Maar hun dichten is dan de sublimatie van wat ze in die tijd ervaren en denken. Dus als hun gedichten somber zijn, dan kun je er van uitgaan dat hun dagelijks gemoed dat ook is.
Hg. Pieter
