Toon Tellegen (ja)

Geplaatst: 24 jun 2007 05:39 am



Zijn dierenverhalen ken ik wel. Ik vind ze heerlijk om te lezen.

Allerlei kleine overdenkingen en gebeurtenissen met een soort levenswijsheid daarin .

In zijn gedichten vind je dat ook vaak terug.



Dankjwel leni voor je vele werk! Echt heel fijn dat je dit doet!



Dettie

Geplaatst: 24 jun 2007 08:39 am



Het is eigenlijk de eerste keer in mijn leven dat ik zo veel doe voor een internetsite. Maar het is de moeite waard. Jullie verdienen het allemaal. Ik vind het heel interessant en tof om met jullie te communiceren. Was ik zelf dichter dan schreef ik het poëtischer..maar dat ben ik dus niet. IK ben het die jullie moet bedanken ..via Leestafel blijf ik intens bezig met poëzie, wat ik eigenlijk al heel mijn leven heb gedaan zij het via andere communicatiemogelijkheden..



leni

eplaatst: 25 jun 2007 06:08 am



Dit is heel leuk en fijn om te lezen leni! En voor ons ook super dat je juist bij Leestafel verder wilt met de poëzie!



Een jongen van mijn klas op de lagere school droeg nog een plus-four.

De arme jongen werd er vreselijk mee gepest want niemand droeg dat meer. Het was toen korte of lange broek maar geen plus-four meer.

Wij noemden een plus-four een nikkenbocker (weet niet of je het zo schrijft) waarom we dat zo noemden weet ik niet.



Dettie

Geplaatst: 15 jul 2007 09:04 am



'Zal ik je eens een levensgevaarlijke kus geven?'

Ze ging op haar tenen staan, legde haar hand in mijn nek

en gaf mij een levensgevaarlijke kus,

zo'n kus die aan een zijden draadje hangt

en heen en weer zwiept, om zijn as tolt en wegschiet-



ik kon hem niet tegenhouden, ik riep,

zwaaide met mijn armen,

holde hem achterna-



zo'n kus die zich omdraait

en aanlegt, iets hoger, iets lager,

zo'n dodelijke kus



Toon Tellegen

uit : Als we vlammen waren

Querido 1996



Leni



uit het thema "gedichten voor kinderen en andere volwassenen" ook hier geplaatst. tiba

Geplaatst: 19 jul 2007 03:55 pm



'Zal ik je eens een levensgevaarlijke kus geven?'



Apart dat dit gedicht uit de bundel Als we vlammen waren komt.

Het past zo mooi bij elkaar.



Dettie

Geplaatst: 01 aug 2007 10:24 am



Een locomotief



Er staat en locomotief op een zijspoor,

tot in haar merg verroest, met distels overgroeid.



Als het regent weent zij bruine tranen.



Ik loop langs haar, raak haar aan,

aai haar,

zeg iets tegen haar, iets bemoedigends

klim op de resten van een treeplank.



In de verte slaat een klok.

Misschien ben ik wel een prins. Je weet het nooit!

Misschien is dit wel Doornroosje.

Locomotiefje, liefje... open je ogen..!



Hoog aan de hemel staat de zon.

'Hé!' roepen ze. 'Ho!', 'Wacht eens even!' en 'Sta stil!'.

Maar wij vertrekken en horen niets en niemand meer.



Toon Tellegen

uit: 'Er ligt een appel op een schaal',

Querido 1999.



Detie