Een man vond een engel, ergens achteraf,
laten we vechten, zei de man,
dat is goed, zei de engel
de man vocht met hem,
behaalde een overwinning op hem,
verscheurde hem,
veegde hem op, gooide hem weg,
boende de vloer
tot er geen spoor meer van hem over was,
wreef in zijn handen
en dacht niet meer aan hem
en de engel glimlachte
en tilde de man op, tussen twee vingers,
bekeek hem met verbazing
en ook enige ontroering,
liet hem in een afgrond vallen
en de man viel en viel,
terwijl hij dacht dat hij liep
en dat het zomer was
en dat de toekomst hem veel beloofde.
Toon Tellegen (1941)
uit: Stof dat als een meisje
Querido 2009
Het gedicht komt uit 'Stof dat als een meisje', de nieuwe
bundel van Toon Tellegen, waarin het steeds weer gaat over een man
die met een engel vecht.
