Toon Tellegen (ja)

Geplaatst: 09 apr 2007 06:45 am



Toon Tellegen kan altijd van 'gewone' dingen iets bijzonders maken, hij verrast je altijd.



Dettie

Geplaatst: 14 jun 2007 05:33 pm



Na de storm



Na de storm

sprak ik niet meer tegen mijzelf,

besloot mijzelf volkomen te vergeten.

Soms begon ik nog gedachteloos met ‘Ik..’,

hield mijn adem in,

sprak niet verder meer.

Ah, wat een weelde, ik was uit mijn geheugen

verdwenen!

Het riet ruiste en steeds breder

Vloeide het water, steeds kalmer, trager,

Tussen de weilanden door

na de storm.



Toon Tellegen,

uit Mijn Winter ,

Querido 1987



Weergedicht, hier ook even geplaatst



Wil

Geplaatst: 14 jun 2007 07:33 pm



NA REGEN KOMT



Het regent

maar iedereen weet:

na regen komt...



het ligt op het puntje van ieders tong-

na regen komt moedeloosheid

nee

na regen komt zwaarmoedigheid

nee

na regen komt zwartgalligheid

komt zorgbarendheid zorgwekkendheid

---zorgonverzekerbaarheid

zompigheid zondigheid...



het regent

en iedereen wordt nat

iedereen weet het bijna

iedereen hoest rilt denkt koortsachtig na

waadt door het water dat tot de ramen staat

dat stijgt en stijgt

iedereen grijpt iemand vast

---

laat iemand niet meer los-

na regen komt... komt...



Toon Tellegen

Uit: Wie A Zegt



Sarah



In navolging van WilV dit weergedicht ook even hier geplaatst.

Geplaatst: 23 jun 2007 09:27 pm



Dit gedicht komt uit de eerste bundel van Tellegen. Een plus-four is een broek die het midden houdt tussen en kniebroek en een lange broek. De pijpen sluiten een eind onder de knie om het been.Werd in de jaren 50 veel gedragen. Ik herinner mij dat mijn vader zo een broek droeg , het was handig op de fiets en mijn man droeg ze voor zijn eerste communie.



Dat ben ik, die jongen,

in een grijze plus-four op en Franse fiets

op weg naar de duinen, met kortgeknipt haar

en pratend met mijzelf.

Dat is een leeuwerik, en dat zijn boterbloemen.

Ik heb het warm.

Ik weet niet goed of ik wel weet wat ik daar zoeken moet.



Het wordt al laat,

ik ben een sloot ingereden, mijn ketting brak.

Ernstig loop ik met mijn fiets naar huis.

Ik kon er niets aan doen.



Ik wil die jongen strelen als ik thuis kom,

mijn handen in mijn natte zwarte haar,

mijn lippen op mijn stijf gesloten mond.

Maar ik ben schuwer dan ik dacht

en weet niet wie ik ben.

Ik loop voor mezelf weg en verdwijn door een deur.

Ik zie de jongen niet meer terug.



Toon Tellegen

uit 'De zin van Liguster'

Amsterdam 1980 Querido's uitgeverij



Leni

Geplaatst: 23 jun 2007 09:54 pm



Dit gedicht kende ik niet Leni.

Raar dat ik nooit van een plus-four gehoord heb.



In de 2de strofe staat er "nar huis"...moet toch wel "naar huis" zijn?



Tiba.

Geplaatst: 23 jun 2007 10:02 pm



Ja natuurlijk, bedankt voor het ernstig nalezen. Ik had het ook gedaan en toch.. en een foutje is zo rap gemaakt als je typt..

Je moet echt eens een paar van zijn dierenverhalen lezen. Zeer merkwaardig..



leni