Geplaatst: 08 sep 2007 08:02 pm
Pieter schreef:
Beste Tiba Ik denk dat je die bundel beter niet meer kunt lezen, althans zeker niet deze gruwelijke gedichten. Je wordt er alleen maar ongelukkig van. We weten allemaal dat er overal van deze gruwelijkheden gebeuren, of gebeurd zijn. Denk aan de Holocaust, of nog niet zo lang geleden, Srebenica. En wat zal er nu allemaal niet in Irak gebeuren en in Afghanistan? Ondanks de emoties die dit alles bij ons oproept maken we de keuze toch door te leven, daarmee aantonend dat we in onze eigen omgeving voldoende zachtheid ondervinden die tegen al die hardheid en ellende opweegt. Ik kan al jaren niet meer tegen die "realistische" films
vol bloed en geweld, voor mij hoeven deze gedichten dus eigenlijk ook niet. Ofschoon ik je helemaal niet kwalijk neem dat jij dit hebt willen plaatsen.
Met veel sympathie, Pieter
Ik begrijp je reactie, Pieter, en respecteer je opvatting. Toch kan ik het niet met je eens zijn. Ja, we weten dat deze gruwel gebeurt, op onnoemelijk veel plaatsen in de wereld, Srebenica, zo'n tekenend voorbeeld.
Dit is mijn vaste overtuiging: laat dit niet stilzwijgend voorbijgaan! Journalisten, overal ter wereld, meld wat er gaande is. Blijf ons netvlies bestoken. Het is niet erg dat we er een nacht van wakker liggen. Het moet ook! Want telkens gaat het om een mens, en nog een, en nog een, en telkens weer en nog duizenden malen, om een mens.
En dat er dichters zijn die in hun gedichten daarvan getuigen, dat is een stem die weerklinkt, misschien is die futiel, wellicht ook met weinig impact, maar dat ze dit blijven doen...
Eigenlijk leven we in luilekkerland, en dat bepaalde dichters ons af en toe met de neus op de realiteit van de rest van de wereld drukken...laten ze dit blijven doen! Dat is tenminste één stem, in sommige landen een van de weinige.
Tiba