Anna Enquist* (nee)

Geplaatst: 08 feb 2005 04:46 pm



In haar (volgens mij) laatste bundel "De tussentijd" staan heel veel gedichten over (de tijd na) het overlijden van haar dochter.



Lijken me allemaal wat toegankelijker dan de andere gedichten.







Essentie van het missen



Ik mis de linkshandige, schitterend

spiegelbeeld naast mij aan tafel, ik mis



haar tot brakens toe, dagelijks. Het is

de kern van het gemis, het missen zelf,



zegt men. Dat zal ik, met gestrekte

hals, fijntjes ontkennen. Dat zal ik



schuimbekkend tegenspreken. de tijd

is een ruimte, je bent altijd bij haar,



zegt men. Ik kijk in de lege spiegel.

Geleerde onzin, schandalige troost.



Ze reed weg met mijn goud, mijn geluk

in haar fietstas, hief haar smalle hand



en verdween tussen de weiden. De kern

van gemis laat mij koud, geen wijsgerige



held gaat mij helpen. Ik mis

het vlees, haar linkshandige lichaam.



Anna Enquist, De tussentijd, uitgeverij de Arbeiderspers.



Indrukwekkend gedicht vind ik.



Wil

Geplaatst: 08 feb 2005 04:49 pm

!

Erg mooi, ontroerend, aangrijpend, triest, zielig.



Dettie

Geplaatst: 08 feb 2005 05:50 pm



ja het is nogal heftig,

zat te twijfelen of ik t hier neerzetten zou.

Maar t is wel ontroerend mooi en raak.



Er staan een aantal van dit soort gedichten in die bundel.

Je moet ze wel met mate lezen, af en toe eentje.



Wil

Geplaatst: 08 feb 2005 07:07 pm



Prachtig, ontroerend gedicht Wil. Inderdaad zeer heftig, het snijdt je de adem af. Ook zo'n gedicht kan hier gerust.



Tiba

Geplaatst: 12 feb 2005 06:41 pm



Hallo Bernadet en Wil,



Toen ik het gedicht "Niemand" op Leestafel zette, had ik mijn eigen interpretatie, nl. dat het ging over de dood van Herman de Coninck. Door de verklaring van bernadet was ik erg aan het twijfelen gegaan.

Dettie zegt:

Dit gedicht vind ik wel duidelijk, het gaat over de dood van haar dochter die aangereden werd op de Dam in Amsterdam door een vrachtwagen.

Ik heb hier nu de dichtbundel De tussentijd bij me (geleend) en Niemand staat er niet in. Deze bundel werd geschreven n.a.v. de dood van haar dochter. Heb nadien even gegoogled. Haar dochter overleed op 3 augustus 2001. Het gedicht Niemand vond ik in een tijdschrift van 2000. Conclusie: het kan niet over haar dochter gaan.



Herman de Coninck stierf op straat in Lissabon. Anna Enquist was erbij en ving hem op. Vandaar 'het plaveisel" en "de laatste lucht vloog de stad in". Hij stierf omzeggens in haar armen. Kristien Hemmerechts schreef in "Taal zonder mij" dat hij gelukkig in de armen van een vrouw stierf, want vrouwen hielden van hem (of zoiets). Moet dat boek toch nog eens nomineren!



Groetjes. Sherlock Holmes.



P.S. Enquist schreef ook nog een ander gedicht over de dood van Herman. Zal ik eens zoeken.



Tiba

Geplaatst: 12 feb 2005 07:03 pm



Klinkt heel erg waarschijnlijk,

zeker nu ik het gedicht met jouw uitleg in mijn oren nog eens herlees.



"Taal zonder mij"is inderdaad prachtig, moet ik nodig weer eens herlezen.



En ook mij staat iets bij van nog een gedicht wat zij voor hem schreef, maar ik weet niet waar.



Groetjes,



Wil