Anna Enquist* (nee)

Geplaatst: 02 feb 2005 08:16 pm



De zin daarvoor bijvoorbeeld...



die daar ontstaan voor

elkaar bedriegelijkerwijs

in vijvers van vroeger



begrijp ik niet geloof ik.



Wil

Geplaatst: 02 feb 2005 09:04 pm



Anna Enquist is altijd moeilijk! Maar dat maakt het des te leuker om uit te vinden wat ze nou bedoelt.



Diep water kan slaan op hun leven. Vele ervaringen rijker.

Ze kunnen kiezen voor elkaar ondanks dat ze ouder, lelijker, dichter bij

de dood zijn.

Zij bieden elkaar een diep water, hier

Je mag me hebben zoals ik nu ben met al m'n ervaringen, levenswijsheid, diepte.



De vijver zou dat hun jeugd betekenen? Een vijver is nooit diep.



bernadet

P.S. ik denk dat je gelijk hebt tiba dat haar inderdaad haar op je hoofd betekent.

Vuur kan dan liefde betekenen.

Geplaatst: 02 feb 2005 09:14 pm



Eigenlijk denk ik dat ze zegt:

Hoe mensen elkaar zien na heel lange tijd, intussen gerimpeld, veel dingen meegemaakt, veel afscheid moeten nemen.

Ze zien elkaar wel maar niet zoals ze er NU uit zien maar zien elkaar zoals ze vroeger eruit zagen. (genadig wrikt tovenaar geheugen aan de deur van de tijd; ontzien in het zien (weggeblazen heupen, dood haar)



Die daar staan ontstaan voor elkaar bedrieglijkerwijs in vijvers van vroeger Hier zegt ze het eigenlijk; ze zien elkaar zoals je jong waren.

Maar die ondiepe vijver (jeugd) heeft plaatsgemaakt voor het diepe water (ouderdom). En de vlam ontbrandt weer! Vuur!



Ik roep maar wat hoor, maar zo zie ik het



Dettie

Geplaatst: 02 feb 2005 09:35 pm



Mooie uitleg,



Ik heb nog een keer overgelezen,

en ik denk dat je gelijk hebt,





oude mensen die elkaar in de laatste smalle kier tijd tegenkomen,



en elkaar zien zoals ze vroeger waren,

....de tovenaar geheugen helpt genadig een handje mee..

ontziet in het zien..ziet inplaats van de weggeblazen heupen van nu de mooie heupen van vroeger, en het mooie haar van toen.



Bedriegelijkerwijs in de vijvers van vroeger..inderdaad ..zoals toen ze jong waren,

en MET het diepe water (ouderdom, levenservaring)van nu



En vuur zou dan op hernieuwd vuur kunnen wijzen.



Zoiets?



Wil

Geplaatst: 02 feb 2005 09:51 pm



Ja hoor, dat is het, ik ben er net ook aan uit.

Kom terug op mijn eerste (romantische) versie en dan is het vuur de vonk die opnieuw tussen hen overspringt.



Ik had hier ook nog genoteerd op een piepklein papiertje:





- genadig

en

- ontzien in het zien



ze ontzien dus elkaar, verbloemen de realiteit van het verval.



ze staan in de vijvers van vroeger = het vroegere (heerlijke) leven, de jeugd, datgene wat ze samen meemaakten (bedrieglijkerwijs, want uiterlijk rest er niet veel van)



ze bieden elkaar een diep water hier = ze bieden elkaar weer hun leven



Daarop doelde ik in mijn eerste reactie dat er toch hoop was. Ik zie helemaal romantisch!!

Ha Wil, ik zie dat je er ondertussen ook aan uit bent.

Fijn zo samen te zoeken.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 02 feb 2005 09:58 pm



Dit is leuk zo samen!!!!



Het leek echt onbegaanbaar de eerste keer dat ik t las,

en nu zijn we er toch behoorlijk uitgekomen volgens mij.



t gedicht is in de tussentijd steeds mooier geworden,

ik vind t echt heel mooi.



Wil