Anna Enquist* (nee)

Geplaatst: 03 mrt 2006 11:07 am



Ik zit nu in 6 vwo. Ik moet zeggen dat ik 20 ook wel erg veel vind, ik ben d'r echt uren mee bezig geweest. Maar goed, het is nu af en dat is fijn



Janine

Geplaatst: 03 mrt 2006 12:21 pm



Dan wens ik je een heel lekker weekend! Zal wel lukken nu het af is.



Dettie

Geplaatst: 03 mrt 2006 12:53 pm



Ja zal wel lukken, maar ik heb nog zat andere dingen te doen hoor! Jij ook fijn weekend!



groetjes!

Janine

Geplaatst: 02 apr 2006 08:00 pm



Winterstop



Als gras in december, doe niet

aan groeien, kruip weg onder

een kille deken. Het is zwart

in de doelmond.



Er wordt gedroomd van zaadschieten,

bloeien met wuivende pluimen. Noppen

ranselen je recht, het mes

maakt je hard.



uit: De tweede helft, De Arbeiderspers 2000





Mijn eerste indruk is dat ze schrijft vanuit het perspectief van het gras op het voetbalveld, tijdens de winterstop,

wat niet hoeft te groeien,

en wegkruipt onder een kille deken (lijkt me sneeuw).



het gras lijkt wel opgelucht,

en droomt van nieuw zaad..nieuwe bloei,

en het komend seizoen, als de messen van de grasmaaimachine je weer hard maken, en de voetbalschoen-noppen je weer recht ranselen.



Misschien trekt ze ook nog wel de vergelijking met de winter in het echte leven,

waarin een time out, een winterstop, even tijd hebben om bij te komen,

soms ook wel lekker is,

maar dat laatste weet ik niet zeker,

misschien bedoelt ze alleen maar wat er is.



Misschien denkt iemand anders nog wel wat anders,

ben ook zeer benieuwd naar jullie interpretatie.



Groetjes,

Wil

Ja ik denk ook dat het over het gras op een voetbalveld gaat.



Het is zwart in de doelmond

Daar groeit geen gras.



Het gras droomt van groeien, bloeien, zaadschieten.

Maar helaas daar komen de voetballers weer en de noppen van de schoenen houdt die droom tegen. De messen (net wat Wil zegt) de maaimachine snijdt het gras af.



Ik zit ook te denken of het op het leven slaat.

Mijn eerste opwelling was nee, het gaat echt over een voetbalveld.

Maar... het is wel Anna Enquist die het schrijft.

Dus wat jij schrijft Wil zou ook heel goed kunnen.



Even rust in de winter. Of je kan je leven op dat moment als een wintertijd voelen. Iemand in een depressie. Die kruipt weg en ziet het leven als een zwart gat. Diegene droomt van vrolijkere tijden maar er is altijd wel weer iets dat je kwetst (die noppen die ranselen, het mes) Dat steeds gekwetst worden maakt je hard.



Dat zou ook kunnen.





Groetjes

Dettie

Geplaatst: 25 sep 2006 02:47 pm



Moeder en dochter



'Ik heb mijn haar gevoed, ruik eens, en voor mijn nagels ben ik beter dan vroeger.' Wij gaan uit eten en naar de opera.

Wij lachten en verstarren op dezelfde momenten.

Dan nemen wij afscheid. Zij gaat naar huis en ik ook.



Uit Klaarlichte Dag

---

Ik moet dit gedicht voor mijn poezieverslag Nederlands gebruiken, maar ik snap het niet helemaal :shock:

Ik moet thema's, sfeer, beeldspraak en de verbinding van de titel van de bundel en de gedichten..

Kunnen jullie mij helpen?? :oops: :oops:



Ellen