Geplaatst: 26 mei 2008 03:49 pm
Grada schreef:
Pieter, ik bedoel de dromen die je hebt als je slaapt, waarin je gewezen kan worden op onvervulde kanten van je dagelijkse bestaan.
Dat soort dromen heb ik niet, behalve erotische. De rest is altijd onzin. Of je moet het neerstorten in vliegtuigen als onvervulde kanten van mij zien.
Pieter
Met je uitleg over diepere lagen en de universele betekenis die een gedicht kan hebben ben ik het wel eens. Alleen vind je erg weinig gedichten die aan jouw ideaal voldoen. De meeste dichters keren zich af van het universele en belichten slechts een fractie van de werkelijkheid, een zeer specifiek onderdeeltje ervan. Gerrit Achterberg is iemand die streefde naar het universele en had daar zo'n 1000 gedichten voor nodig en als hij langer geleefd had had ie er zo nog een paar 1000 bij kunnen maken. Pessoa had een boek nodig van 650 blz. om zijn complexe geest een beetje aan ons duidelijk te maken. In het algemeen wil ik zelfs stellen dat veel dichters zo bezig zijn met de taal en met hun mooie of minder mooie gedichten dat ze zelden aan iets universeels toekomen. Het is meestal erg persoonlijk en vooral esthetisch. Daarom is het moeilijk om iets van gedichten op te steken. Je leest gedichten om de esthetische ervaring.
Tot slot het laatste couplet van het gedicht Paradiso van Jan Eijkelboom:
Paradiso, waarin hij wel iets universeels wil duidelijk maken.
Maar sneeuw en bloesem dwarrelen vergeefs
als niet de geest boven de waatren zweeft,
het zwarte water dat maar staat
of helder door de vingers glipt.
Niets is er dan wat eeuwig is
het schone van de kunst
dat soms natuur passeert,
het rusteloos vernuft
dat door de wolken scheurt
waarin ons doffe hoofd,
ons bange hart, ons vege lijf
te gretig hangen blijft.
En dit is universeel bedoeld en prachtig gezegd, maar ik ben het er niet mee eens. Hoe zei Balkenende het ook al weer? Als je niet gelooft ben je geen volledig mens, of iets dergelijks. Zoiets zegt Eijkelboom hier ook,
dacht ik. Hoe denken jullie erover?
Pieter