Jabik Veenbaas

Mooi gedicht, Rutger, origineel, maar ik zie er geen twijfel aan Darwin in, wel een zekere weerstand. Vreemd voor een kunstenaar, iemand die in het algemeen toch naar vernieuwing streeft.

Pieter

Ik zie op het eerste gezicht noch twijfel noch weerstand tegen de theorie van Darwin in dit gedicht, wel veel ironie.

Ironie ivm de menselijke afstamming: waar komen we vandaan en dus ook: waar gaan we heen? Misschien krijgen we nog engelenvleugels.

Ironie is iets anders dan weerstand, me dunkt, of wil ik dat laatste niet zien?



Neemt de dichter niet gewoon de discussie omtrent Darwin op de korrel?

En wenst daarom een steen te zijn of te worden (wat ook weer evolutie impliceert), dan was ie af van al dat gedoe.



Het gedicht is wel uitgegeven in 2006 merk ik nu en misschien al heel wat eerder geschreven. Het speelt dus niet echt in op de huidige polemiek.

Maar misschien was ie zijn tijd vooruit .



mira

Ik zou nog een stapje verder willen gaan: ik zie het eerder als een Spielerei.



Tiba.

mira schreef : Ironie is iets anders dan weerstand, me dunkt, of wil ik dat laatste niet zien?

Neemt de dichter niet gewoon de discussie omtrent Darwin op de korrel?

En wenst daarom een steen te zijn of te worden (wat ook weer evolutie impliceert), dan was ie af van al dat gedoe.

mira

Misschien heb ik het wel wat overdreven, mira, en misschien heb ik wel stenen op laag water gezocht. Misschien ligt de visie van tiba er nog wel het kortste bij.



Rutger

Mooi van die 'stenen', Rutger



mira

Laten we het houden op Spielerei met wat ironie ook met wat serieuzere regels: zoals alle goede poëzie misschien zou moeten zijn.



Met de serieuze regels bedoel ik de volgende:



maar dan bekruipen mij

bloedige beelden: het slagveld,

de goedige dodo die zich opoffert,

en ik zeg niet: laat mij het maar doen



overal in en om mij

het ruisende water

zo deemoedig dat het me vertedert

en nooit die heimwee naar een ziel

waar doet het me toch aan denken?



Pieter