* M. Vasalis (ja uitgegeven door Van Oorschot)

Geplaatst: 26 nov 2008 11:45 am



Dat staat er inderdaad nergens in, Dettie. Het is wel zo, dat met je blote voeten door het bedauwde ochtengras trappelen goed voor je bloeddruk is. Maar dat lijkt mij hier ver gezocht.



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 06 dec 2008 11:14 am

Dettie schreef:

Wat me opvalt is dat jullie het steeds over 's ochtends hebben. Leiden jullie dat af uit dat frisse gras? Dat kan ook 's middags of 's avonds fris zijn. Of heb ik het verkeerd?

Neen het staat er niet letterlijk in dat het over de ochtend gaat: bij nadere lectuur lijkt de combinatie "nuchter" en "door fris gras waden" tot die conclusie te leiden.



Tiba.

Geplaatst: 06 dec 2008 12:37 pm



De oude mannen



Ik kwam twee oude mannen tegen

met dunne halzen en met haperende voet.

Ik zag de hitte op hun maagre schouders wegen,

zij liepen krom, maar met hun hoofden opgeheven,

zo ingespannen en verwonderd als een zuigling doet,

ik zag hun bleke onderlippen beven,

zij keken zacht en zinneloos en goed.



Het waren oude kinderen geworden

op weg naar huis, maar waar geen moeder wacht,

eens blinkenden, maar nu verdorden

en stromplend naar hun laatste nacht.

En plots begon het hele park te beven,

bomen en blaadren golfden in een warme vloed

van tranen, die binnen mijn ogen bleven,

wijl men om het bestaan niet wenen moet





Vasalis

Uit: Vergezichten en gezichten



Cyra

Geplaatst: 06 dec 2008 06:39 pm



Mooi, begrijpelijk gedicht zonder enige verdoezeling.

Helaas uit de tijd, geen dichter of dichteres die nog een dergelijk gedicht durft te maken of het zou Johanna Kruit moeten zijn.



Pieter

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre

Geplaatst: 06 dec 2008 06:58 pm



Sommige gedichten die uit de tijd zijn, zijn ook nu nog te appreciëren, Pieter (ik formuleer het voorzichtig, want er zijn gedichten die me niet meer liggen, meestal wel oudere), en dit is er een van.

Overigens vind ik dat Johanna Kruit wel meer hedendaags schrijft.



Tiba.

Geplaatst: 06 dec 2008 08:58 pm



Het is met name de laatste zin van het gedicht die me wist te raken...

wijl men om het bestaan niet wenen moet

Cyra