Toon Tellegen (ja)

Bovenstaand gedicht vind ik heel knap.

Ik sta altijd vol bewondering hoe Tellegen een gedicht opbouwt.



Wel een vraag:

is de essentie van bovenstaand gedicht het Kaïn-verhaal?



Tiba.

Of is de essentie dat de jaloezie zo oud is als de wereld?



Dat ze onontkoombaar bij het menselijk bestaan hoort?



Librije.

Ik heb al even gereageerd bij het thema 'jaloezie'.

car.messageboard.nl/38686/viewtopic.php?t=735





mira

De jaloezie was jong,

ze dampte nog,

en de liefde schuifelde onwennig langs het eerste koren,

prikte zich aan de eerste doornen,

wist nog niet wat schrikken was

en bloeden.



In de verte lag het woord: groot, rimpelig en leeg.



De natuurwetten kraakten, knarsten,

kwamen een voor een op gang.

Appels vielen, bladeren, sterren.

Rivieren stroomden van de eerste bergen.



Kaïn hief zijn arm omhoog.

Alles begon, alles was nieuw,

alles was onontkoombaar.





Toon Tellegen

uit: Daar zijn woorden voor. Een keuze uit de gedichten,

Rainbow Pockets, Amsterdam 2005



Tiba.

Ik probeer even om mijn reactie bij thematische gedichten naar hier over te brengen:

Pakkend gedicht toch van Toon Tellegen.



Niet de liefde was jong, wel de jaloezie.

En dan volgen prachtige beelden: de jaloezie 'dampte nog', de liefde 'schuifelde onwennig langs...'.

Dat is wat (goeie) dichters constant doen, bezig zijn met taal, haar herscheppen...tot een gedicht.



Een eerste impressie.



mira

mira

Mooi hoe je het meteen over de taal hebt.

Ik was nog verwikkeld in de metaforen. Daarom vroeg ik "is de essentie nu het Kaïnverhaal?" En Librije ging meteen dieper graven.



Librije schreef:

Of is de essentie dat de jaloezie zo oud is als de wereld?

Dat ze onontkoombaar bij het menselijk bestaan hoort?

Ja, dat denk ik wel.



Over de taal en de beelden nu:

Mira schreef:

Niet de liefde was jong, wel de jaloezie.

Ja idd., normaliter schrijft men "de liefde was jong" goed dat jij het opmerkt. :oops: .



de metaforen:

-"appels vielen" toch wel een herinnering aan het Adam-Eva verhaal?



- en deze versregel:

In de verte lag het woord: groot, rimpelig en leeg.

Doet me denken aan "In den beginne was het woord". Maar hoe deze regel interpreteren? Iemand een verklaring wat daarmee concreet bedoeld?



Een gedicht waaruit veel te halen valt.



Tiba.

Tiba schreef:

Doet me denken aan "In den beginne was het woord". Maar hoe deze regel interpreteren? Iemand een verklaring wat daarmee concreet bedoeld?



Het gedicht gaat over het begin van de schepping. Volgens mij is het gedicht een kritiek op het scheppingsverhaal. Daar staat: In den beginne was het woord.

Maar voor Tellegen lag en ligt het woord in de verte, het ligt daar nog steeds, rimpelig(oud) en leeg. (er wordt niets of weinig mee gedaan). Ook te interpreteren als: het heeft nooit bestaan, we kennen het niet. Het is in ieder geval geen enthousiaste aanvaarding van Genesis.

Pieter