Geplaatst: 24 feb 2006 04:57 pm
In 79 na Chr. barstte de Vesuvius uit en de lava en asregen overspoelde de omgeving. De steden Pompeji en Herculaneum werden bedolven. In hun huizen, patio's, op de vlucht in de straten, op het strand, tot op zee werden duizenden mensen bedolven door lava, verstikt door giftige rook, verbrand door asregen. Herculaneum werd bedekt door een modderstroom, Pompeji door een laag as en puimsteen
Hallucinant werd dit beschreven door Plinius de Jongere (61 - 113).
Maar hoe kunnen we dit dorp verlaten
waar alle doden rusten. Terwijl landschap wil
vervagen: onder lagen stof en as wordt het grijs
en onherkenbaar toegedekt. Morgen vertrekken
vrouw en kinderen. Mij laat dit huis niet gaan.
Heel goed is het dilemma beschreven waarvoor de mensen stonden: vluchten voor de dreiging, of blijven en hopen dat het allemaal nog meevalt... dit laatste tot hun ondergang.
Groetjes. Tiba.
