Marc Tritsmans (ja)

Geplaatst: 07 dec 2006 09:58 pm



Haar nu, ondanks het late

uur, nog even bellen en

...



Hier krijg je een idee over wie het gaat



zeggen dat het me spijt. Dat

ik er had moeten zijn die nacht

toen ze voorgoed vertrok



Een thema dat nog in gedichten voorkomt (zoals zovele), maar hier toch ontroerend mooi gezegd (ik krijg er koude rillingen van).



Zo wil ik nog gedichten lezen .



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 08 dec 2006 06:58 am



Ja ik denk dat het over zijn moeder gaat.



Die me steevast redde

als de wereld te groot werd



Het straalt helemaal de bescherming uit die ouders bieden. De veilige thuishaven.



Dettie

Geplaatst: 10 dec 2006 01:03 pm

Ja ik denk dat het over zijn moeder gaat.

Ik dacht dat het over zijn grootmoeder ging.

Ze vertelt verhalen over de Duitsers, is maar een leeftijdsschatting hoor dat het de grootmoeder is die hem mee nam naar school.

Speelt eigenlijk geen rol.

Is in elk geval erg mooi.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 10 dec 2006 03:11 pm



Marc Tritsmans is geboren in 1959 vandaar dat ik dacht dat het zijn moeder was.

Ook omdat hij het over naar school brengen heeft en bij haar schuilt als de wereld te groot is.



Dettie

Geplaatst: 05 jan 2007 04:56 pm



Schatbewaarder



Van dit landschap ben ik de krenterige

schatbewaarder die met haviksogen alle

bomen telt en de konijnen, hazen en

fazanten raad aan hun geritsel.



Met koude blik weeg ik de schaarse

wandelaars, want iemands stap verraadt

zijn plannen. Een streepjespak, een hand

die schrijft, alles maakt me achterdochtig.



Ik noteer het kleinste teken van

verandering: wat omgewoelde aarde,

een gemerkte boom, een breder spoor.

Iemand beraamt met zorg de ondergang.



Mark Tritsmans

uit: 'De wetten van de zwaartekracht',

Lannoo Tielt 1992



Dettie

Geplaatst: 21 jan 2007 06:19 pm



Van dit landschap ben ik de krenterige

schatbewaarder



Heel raak is dit geformuleerd



De dichter bekijkt argwanend iedere verandering in het landschap want:



Iemand beraamt met zorg de ondergang.



Als "schatbewaarder" heeft hij immers de voortdurende zorg voor "dit landschap".



Mooi.



Tiba.