Marc Tritsmans (ja)

Geplaatst: 11 jul 2007 11:32 am



Vermeer



Zoals dode fazanten en patrijzen

precies hun plaats kennen op een

glanzende schaal, versierd met

een handvol bedauwde druiven, zo

vanzelfsprekend mooi in kamers

met een raam op het noorden, in

ingehouden licht, als vogels in een

kooi met het deurtje open, niet bij

machte om te vluchten, wachtend

op iets dat vanuit dat raam misschien

ooit: deze vrouwen vaak het hoofd

gebogen, bezig met wat nauwelijks

bewegen nodig maakt. Een brief

die wordt gelezen, melk gegoten,

een parel gewogen, een leven geleefd.



Marc Tritsmans (1959)

Uit: Van aarde, Lannoo, Tielt 1999



Bij meander staat er een mooie analyse van dit gedicht

klassiekegedichten.net/index.php?id=96



Dettie

Geplaatst: 17 sep 2007 12:24 pm

tiba schreef:



Kastanjes



Ik zie hen naast elkaar gehurkt

met de handen door de bladeren

woelen. Ze zoeken naar iets kostbaars

dat vooral niet mag verloren gaan.



Ze fluisteren en ik hoor hen lachen

maar gedempt: ze delen de geheimen

waar ik voor altijd buiten sta. Dit

zijn mijn vader en mijn zoon maar



van de zestig jaren tussen hen in

is er geen spoor dat nog naar mij

verwijst. Ze verdwijnen in elkaar



zoals de glimmende kastanjes

vanzelfsprekend verdwijnen

in hun broekzakken.



Marc Tritsmans

uit: De wetten van de zwaartekracht, Tielt 1992

Tiba.

Dit gedicht kwam ik toevallig (?) in Damme tegen toen ik het bundel vast had. Een vriend is grootvader geworden, en ik vind dit écht wel mooi.



Jan S

Geplaatst: 17 sep 2007 01:19 pm



Ja, hé. Een heel mooie beschrijving van de geheimen die grootvader en kleinzoon delen... de vader valt erbuiten.

Moet iets aparts zijn, kleinkinderen hebben.



Tiba.

Geplaatst: 17 sep 2007 01:25 pm



Ik zou het nog niet weten. Maar ik vermoed het wel.



Jan S

Geplaatst: 17 sep 2007 04:56 pm



Ik lees dit nu pas..wat een prachtig gedicht!



"Neem"is ook al zo mooi,



Ik zal deze week dit item eens op mijn gemak door gaan lezen. Ik ken deze dichter helemaal niet.



Wil

Geplaatst: 17 sep 2007 09:15 pm



Ja..ik ben al bijna 8 jaar oma.Het is zo heel anders met je kleinkinderen..je hebt er veel intenser contact mee dan met je eigen kinderen.Er is minder 'zorg' en meer tijd voor andere dingen...zoals kastanjes rapen of samen wassen in een oude 'wastank' terwijl je daar eigenlijk veel tijd mee verspeelt maar het is leuk, het is nieuw, het is 'gezellig samen hé oma' en we hebben alle tijd van de wereld lijkt het wel...



leni