Jacques Perk (1859-1881) (ja)

Geplaatst: 27 aug 2007 07:44 pm



Dag Librije,



Ik schrijf:

Wat betekent : 'de delling'? (tweede couplet/strofe)

Ik begrijp sowieso die twee verzen/regels niet goed.

Wat staat daar precies? Vertaling graag!



En scheidend, houdt de delling in haar schoot

De blanke heerden, die al ruischend grazen:

Je antwoord is:

Librije schreef : De delling is een glooiing, een kuil, laagte in het veld. De blanke heerden zijn de schaapskuddes.

Aha! De 'delling' als laagte in het veld wist ik inderdaad niet. Dat van die 'blanke heerden' wel.

Dank, het wordt me duidelijker.



Maar: waarop slaat 'scheidend'? Wie of wat gaat hier weg?

Daar kom ik dus nog niet uit....



Ik schrijf:

Bij Perk vind ik het soms moeilijk om hem precies te 'vangen', omdat hij voor mijn gevoel een beetje grasduint door verschillende literaire stromingen en tradities.

Net alsof hij zijn plek nog niet helemaal gevonden heeft.

Je antwoord is:

Voor mij was het een openbaring te lezen, dat Kloos op een nogal dubieuze wijze met de poëzie van de overleden Perk bezig is geweest. Ik begrijp, dat inmiddels daarover nog meer boven tafel is gekomen. Daarom kan het heel goed zo zijn, dat voor ons achteraf niet zo goed meer te bepalen is wat bv. vroeg werk is en wat uit latere perioden stamt en in hoeverre Kloos er aan geschaafd heeft om hem een grondlegger van de Tachtigers te kunnen maken. Dat zou kunnen verklaren wat jij hierboven schreef: dat hij lijkt te grasduinen, moeilijk te vangen is in een bepaalde stroming.

Dat lijkt inderdaad goed mogelijk als verklaring.

Ik wist wel dat Kloos nogal erg vanuit eigen inzichten bezig was geweest met de uitgave van Perks gedichten, inclusief een inleiding die hem beter uitkwam, én dat dat een negatieve invloed heeft om Perk nu nog 'zuiver' te duiden. Maar hoe precies is me niet meer helemaal duidelijk.

Toch jammer is zoiets....



Ik schrijf:

Maar dat hij het christendom als godsdienst achter zich gelaten heeft, staat voor mij wel vast.

Je antwoord is:

Dat vermoed ik ook: uiteindelijk. Maar voor iemand iets achter zich kan laten, moet hij het wel eerst beleden hebben. Hij was nog zo jong. In zijn vroege gedichten zou daarom best nog de christelijke symboliek gebruikt kunnen zijn. Denk je ook niet?

Zeker weten.

Hij is immers ook in een belijdend protestants milieu opgevoed.

Hij zal dus zeker bekend zijn met de christelijke taal en symboliek.

En zeker heeft hij die gebruikt.

Maar ik denk dan alleen als vorm - om een ander religieus besef mee uit te drukken.

Misschien had hij daar de beeldtaal nog niet voor ontwikkeld zo jong als hij was? Dat zie je bij een dichter als Leopold bijvoorbeeld veel 'beter' gebeuren, hoewel die ook debuteeerde met zes 'Christusverzen'.



Bij Jacques Perk is voor mij het christendom in dit gedicht al niet meer 'beleden inhoud', als ik me daarmee duidelijk genoeg uitdruk.



Grada



_________________

'Do you think it's a whoozle?'

Geplaatst: 28 aug 2007 06:58 am



Grada schreef:

Maar: waarop slaat 'scheidend'? Wie of wat gaat hier weg?

De dag? Het zonlicht? De zon? (Het is sprake van een zonsondergang). Of de bijen die met wat ze nog in de avond aan honing verzameld hebben terugkeren voor de nacht valt naar hun bijenkorven? Ik denk een van die eerste woorden.



Grada schreef:

Ik wist wel dat Kloos nogal erg vanuit eigen inzichten bezig was geweest met de uitgave van Perks gedichten, inclusief een inleiding die hem beter uitkwam, én dat dat een negatieve invloed heeft om Perk nu nog 'zuiver' te duiden. Maar hoe precies is me niet meer helemaal duidelijk.

Toch jammer is zoiets....

Volgens onderzoekers is er niet alleen met de volgorde en indeling van de gedichten gegoocheld, maar is er ook aan de gedichten zelf gesleuteld.

Bij de verschijning in 1999 van de bundel: Jacques Perk, Gedichten. Met een voorwoord van C. Vosmaer en een inleiding van W. Kloos. Bezorgd door Fabian R.W. Stolk. Amsterdam, Bert Bakker, 1999 (Delta-reeks) wordt gezegd:

Perk dankt zijn roem en zijn klassieke status in belangrijke mate aan wat Kloos heeft gedaan voor (de eerste uitgave van) zijn gedichten, ondanks diens emendaties. Kloos heeft geen gedicht van Perk onberoerd gelaten en overal veranderingen, groot of klein, aangebracht; bovendien heeft hij vele gedichten uit de Mathilde-krans weggelaten. Had hij zijn ingrepen niet verricht, dan hadden wij Perk nu misschien niet gekend, niet geweten hoe zijn sonnetten klonken, ook al zingt er nu iets van Kloos in mee. Die gedachte bepaalde de keuze voor de eerste druk van Gedichten als basistekst van deze uitgave. Zonder Kloos was Perk waarschijnlijk niet op deze wijze, in deze mate bekend geworden. Het was dan ook niet de bedoeling om de ‘echte’ of de ‘volledige’ of de ‘ongecorrumpeerde’ Perk uit te geven, laat staan de oer-Mathilde, zo die al bestaat. Die hybride, klassiek geworden bundeling van Perks gedichten uit 1882 moest aan ieder (opnieuw) beschikbaar worden gesteld, mede omdat Stuivelings, van 1958 daterende, uitgave sinds 1980 niet meer was herdrukt.



Aan de tekstuitgave is - naast een ‘Verantwoording’, een register op titels en beginregels en een selectieve bibliografie - een essay ‘Ter begeleiding’ toegevoegd. Daarin wordt onder andere Perks literair-historische positie tussen twee tijdperken geschetst en wordt stilgestaan bij de herwaardering van het sonnet (en de uiteenlopende motivering daarvan door Kloos en Perk). Ook het ontstaan van de Mathilde-krans wordt besproken, de totstandkoming van Gedichten en de ontvangst van de bundel.

Toch jammer is zoiets....

Dat kun je wel zeggen! Het is zelfs veel meer dan dat. Het maakt het inderdaad heel moeilijk om stellige uitspraken te doen over de gedichten van Perk, maar ook over overtuigingen, voor zover die gebaseerd zijn op deze gedichten.

Maar ik ben het met je eens dat Kloos nooit zoveel gewijzigd kan hebben, dat dat niet meer overeenkomt met Perks uiteindelijke opvattingen over het Christendom.



Grada schreef:

Bij Jacques Perk is voor mij het christendom in dit gedicht al niet meer 'beleden inhoud', als ik me daarmee duidelijk genoeg uitdruk.

Ik begrijp alleen niet hoe je zo zeker weet, dat er in dit gedicht al geen sprake meer is van "beleden inhoud"? Waar concludeer je dat uit?



Ik denk niet dat wij, achteraf kunnen beoordelen welke gevoelens Perk had bij het schrijven van dit gedicht. Een zekere religieuze vervoering spreekt er m.i. wel uit.



Ik meen er de christelijke symboliek in te herkennen, ik vind het mooi verwoord en de bedoelingen/drijfveren van Perk vind ik in dit geval ook eigenlijk minder interessant.

Hij zal dus zeker bekend zijn met de christelijke taal en symboliek. En zeker heeft hij die gebruikt. Maar ik denk dan alleen als vorm - om een ander religieus besef mee uit te drukken.

Bedoel je het "Ik ben en God in het diepst van mijn gedachten" van Kloos, met een ander religieus besef?

De dichter "die zag dat het goed was", die in een sonnet deze bijzondere natuurbeleving "herschept"? Zoiets? Dat zou kunnen. Maar dan komt toch ook weer de rol van Kloos om de hoek kijken: we komen er nooit meer achter (ben ik bang) wanneer en met welke bedoeling/intenties Perk dit geschreven heeft.



Beide duidingen zijn mogelijk. Ik vroeg me alleen af of anderen ook deze christelijke symboliek er in herkenden. De manier waarop die in dit gedicht verwerkt is, maakt het voor mij een prachtig augustusgedicht. Los van de aard van mijn religieuze besef...



Librije.

_________________

"Een mens die het aandurft om een uur te verspillen heeft de waarde van het leven nog niet ontdekt."

Charles Darwin Engels medicus en bioloog (1809-1882)

Geplaatst: 28 aug 2007 12:34 pm



Ik voel bij dit gedicht een ontroering die prachtig past bij de warme, mooie nazomerdag die beschreven wordt.

Een ontroering die best eens religieus/spiritueel zou kunnen zijn.

Als ik in de natuur ben, kunnen zulke gevoelens ook opkomen.

Die mij een verbondenheid doen voelen, en de overtuiging geven dat alles goddelijk is, dat niets niet goddelijk is.

Dat is een mooie ervaring.



Hmmmm..... het wordt me niet duidelijk waarop dat 'scheidend' slaat. Kijk, dat vind ik dan weer jammer. Dan klopt er qua verhouding onderwerp - werkwoorden iets niet aan deze zinnen.

Voor mij maakt dat de leeservaring toch minder prettig. Ik blijf dan steken in de regels.... Verdrietig/Sad

Maar dat zullen we dan maar toeschrijven aan de bemoeizuchtige vingers van Kloos. Ergens ook een mooi excuus dus.

Ik ben wel benieuwd hoe anderen dit gedicht ervaren.

Dettie, tiba?



Ariadne

_________________

'Do you think it's a whoozle?'

Geplaatst: 29 aug 2007 07:42 pm



Zoals al aangehaald, ga ik mij wat meer verdiepen in de 'Sonnettenkrans'. De eerste gedichten die ik wil analyseren, zijn 4 opdrachten uit de bundel :

Aan de sonnetten (I)

Aan den lezer 1 (II)

Aan den lezer 2 (CV)

Aan de sonnetten (CVII)

Ik ga ze hier voorlopig niet citeren, je kan ze allemaal vinden in de reeds aangehaalde site. Alle commentaar is in ieder geval welkom.

Waarschijnlijk groeit hier weer een recensie uit.



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 08 nov 2008 02:47 pm



DIE LACH



Zooals wanneer opeens de zonneschijn

Door 't zwart der breede wolken heen komt breken,

En schittert in de tranen, die er leken

Van blad en bloem, als vloeiend kristallijn,



Zóó, dat het weenen lachen schijnt te zijn:

Zoo is, wat mij ontstemt, opeens geweken,

Mathilde! ontsluit úw mond zich om te spreken,

En doolt een glimlach om uw lippen, fijn: -



Doch van den lach is glimlach dageraad,

En klinkt uw lach, hoe drinken hem mijne ooren!

De vreugde vaart door pols en vezel rond. -



En met geloken oog zie 'k uw gelaat,

Zoo zonnig: 'k meen uw zilvren lach te hooren,

Wanneer ik roerloos wacht op de' uchtendstond....





Jacques Perk

uit: Mathilde - Een sonnettenkrans in vier boeken



Tiba.

Geplaatst: 08 nov 2008 02:47 pm



Ha, die Perk (zei ze ietwat oneerbiedig, maar 't is als een oude bekende!).

Goed dat ie hier ook een plaatsje vindt.



Lees ik goed?

1859-1881

zo jong

zoveel talent.



mira