Het forum is gemigreerd

Let op: in juli 2026 hebben wij het forum gemigreerd naar nieuwe software.
Heeft u al een account? Klik dan eerst op "Wachtwoord vergeten" om een nieuw wachtwoord aan te vragen. Daarna kunt u weer inloggen.

Jacques Perk (1859-1881) (ja)

Lees meer
17 jaren 7 maanden geleden #3408 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 16 aug 2007 08:57 pm



Overigens vind ik tot nu toe dit het mooiste hier geplaatste sonnet.

Dropsteen



Bij 't rossig, zwaaiend schijnsel der flambouw,

Welks walmen tranen teelt bij 't krinklend stijgen,

Zie 'k spichtig kegels stijgen, pegels nijgen,

Wier blijde blankheid werd tot weenend grauw.



Het dropt, het dropt, van spits tot spits; aanschouw,

Hoe langzaam droppen door de droppen zijgen,

En, vallend, leven geven aan het zwijgen,

En worden tot een zuil bevrozen dauw.



Wat daalt, zoekt wat daar rijst, en welhaast zullen

Zij, samengroeiend tot één eeuw'ge zuil,

Elkaar omhelzen, en met schors omhullen.



Zóo gaat het morgen in het gister schuil;

Zóo kwam Mathilde mijn gemoed vervullen,

En kreeg mijn gansche ziel daarvoor in ruil.


Juist omdat er zo mooi aan te zien is, hoe een verschijnsel in de natuur wordt gebruikt als metafoor om een menselijke thematiek mee te verbeelden.



Valt jullie trouwens op dat het ritme in alle sonnetten hier steeds gelijk is?

(Of in elk geval grotendeels....)



:) Grada

_________________

'Do you think it's a whoozle?'
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 7 maanden geleden #3409 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 18 aug 2007 08:07 am

Ariadne schreef:

Overigens begrijp ik niet helemaal wat je zegt over de twee gedichten die je noemt, dat ze over hetzelfde thema gaan.

Hoe zie je dat dan?

Voor mij gaan ze namelijk over twee verschillende dingen.




Ja ik heb ook een gevoel dat ze over hetzelfde gaan maar het is zo moeilijk onder woorden te brengen.

Ik broed nog even verder hoe ik dat het beste kan zeggen.



Dettie
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 7 maanden geleden #3410 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 18 aug 2007 04:01 pm



Voor het gemak zet ik de twee sonneten nog even bij elkaar:



Duif en sperwer



"Mijn God" - zoo sprak de duif - "is innig zacht,

Heeft donzen wieken, en bemint ons allen;

Almachtig, heerscht hij over duizend-tallen

En houdt op ieglijk duifje trouwe wacht."



De sperwer sprak: "Mijn God heeft vlucht en kracht,

En kan op eens uit hooger luchten vallen,

En die Volmaakte laat een juich-kreet schallen,

Wanneer zijn schoone neb een doffer slacht."



Zoo keven zij; de een riep: "Gij lastert God" -

En de ander: "Gij zijt dom" - "Gij wilt mij krenken" -

- "Godloochenaar! - Gij drijft met God den spot!"



Een uil, vol wijsheid, zag ik stilte wenken;

Die sprak: "Verdraagt elkaar, en weest niet zot,

Daar wij ons, allen, God met vleugels denken."





Woudzang



Door 't woud der pijnen zucht en kreunt de wind,

En machtig wuiven de gepluimde toppen

En strooien rond de zwarte schilferknoppen,

Die stuiven over 't knerpend naaldengrint.



En uit het hemelgroen dier ruige koppen,

Die schudden : ja, en neen, van woede ontzind...

Daalt daar een lied op 't bevend mensenkind,

Dat van een groots ontzag de borst voelt kloppen :



'De duizend, die zichzelf nooit wezen konden,

Bezitten saâm één waarheid, die hen bindt;

Hun is 't geloof, dat spreekt uit duizend monden;



Maar wie, wat menslijk waar is, zelf ontgint,

Voelt zich aan zich door zich alleen verbonden,

En weet, dat hij voor zich slechts waarheid vindt.' -



Grada

_________________

'Do you think it's a whoozle?'
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 7 maanden geleden #3411 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 18 aug 2007 04:52 pm



Interessant is dat!



En ook storend, dat ik er de vinger niet helemaal achter kan krijgen... Ligt dat dan aan Perk trouwens, vraag ik me af. Is hij niet helder genoeg hier? Het gebeurt me niet vaak dat ik een gedicht echt na herhaaldelijk lezen niet helemaal helder krijg.



Fijn in elk geval om het met elkaar uit te zoeken. :)



Ik twijfel steeds als ik ze weer doorlees (en dat heb ik nu al heel wat keertjes gedaan)...



Gaan die twee gedichten nu over hetzelfde of over twee verschillende houdingen van mensen?



Voor mijn gevoel gaan ze in elk geval over tegenovergestelde houdingen van mensen in het leven: de massa tegenover de eenling.



1) De eenling zoekt zelf de weg naar inzicht en sluit zich niet aan bij anderen.

Hij (zij) weet dat ieders eigen waarheid alleen in die zoektocht te vinden is.

Dit verwoordt de eindstrofe van Het woud als tegenstelling tot de beginstrofes.

Dus vanaf het woordje 'maar'.

Een stukje theorie: Hier wordt de chute (of val of wending) van het sonnet ingezet.... :)



2) De andere mens hoort tot de 'duizenden', de mensen die hun waarheid denken te vinden in het bij een groep horen en luisteren naar wat in die groep als waarheid geldt. Die hebben het ook nodig dat die ander hen hoort, steunt en grotendeels hetzelfde denkt of zegt....

Dit staat beschreven in het begin van Het woud.

Zij zullen zich bestreden voelen en als reactie de ander bestrijden.

Zo staat het ook in het eerste deel van De duif en de sperwer; zij bestrijden elkaar.

Er mist een besef over wat wezenlijk is aan het mens zijn, namelijk:

dat wat in de woorden van de uil verborgen ligt: Uiteindelijk geldt dat voor iedereen een soort gelijke waarheid als diepste grondbeginsel aan de basis van ieders bestaan ligt: het mens zijn en opgenomen zijn in het grote geheel, waar alle strijd overbodig is.

Zoals het einde van De duif en de sperwer verwoordt.



Perk verwoordt dat besef in het eerste sonnet meer op een religieus te interpreteren manier door over 'God' te spreken.

In het tweede sonnet laat hij het meer algemeen.

(Dat is ook meer iets voor de Tachtigers om religie niet al te letterlijk in te vullen.)



Nu ja, ik kan het ook moeilijk precies verwoord krijgen.

Of begrijp ik het nu toch?



:? Ariadne :)

_________________

'Do you think it's a whoozle?'
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 7 maanden geleden #3412 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 19 aug 2007 01:44 pm



Ik denk dat beide gedichten een religieuze grondslag hebben.



'De duizend, die zichzelf nooit wezen konden,

Bezitten saâm één waarheid, die hen bindt;

Hun is 't geloof, dat spreekt uit duizend monden;




Ook is er in beide gedichten sprake van onmin.



Woudzang

En uit het hemelgroen dier ruige koppen,

Die schudden : ja, en neen, van woede ontzind...




Duif en sperwer

Zoo keven zij; de een riep: "Gij lastert God" -

En de ander: "Gij zijt dom" - "Gij wilt mij krenken" -

- "Godloochenaar! - Gij drijft met God den spot!"




En in beide gedichten de inkeer



Duif en sperwer

Een uil, vol wijsheid, zag ik stilte wenken;

Die sprak: "Verdraagt elkaar, en weest niet zot,

Daar wij ons, allen, God met vleugels denken."




Woudzang

Maar wie, wat menslijk waar is, zelf ontgint,

Voelt zich aan zich door zich alleen verbonden,

En weet, dat hij voor zich slechts waarheid vindt.' -




Dettie
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 7 maanden geleden #3413 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 20 aug 2007 09:23 am



Die overeenkomsten zie ik ook. :)



Perk had als pre-romanticus of sentimentalist een veel algemener en vager visie op 'goddelijkheid' dan dat die zou passen in een gevestigde godsdienst of het gevestigde godsbeeld.



Ik lees ook dat Perk spreekt over twee typen mensen.

Ook dat past bij de (pre-)romantici.

Die vonden dat er twee verschillende typen mensen waren: de eenling die waarlijk inzicht had en niemand nodig had verder (en daar hoorden natuurlijk hijzelf en alle dichters onder :wink: :wink: ) tegenover de mens die eigenlijk niet veel begrijpt van het bestaan en zich daarom verschuilt in een groep en het nodig heeft om gehoord en gezien te worden door de anderen.



Dat is trouwens een thema dat je in heel veel poëzie en romans tegenkomt, maar bij deze groep was het verplichte kost!

Niet omdat het zo moest vanwege de stroming waar ze bij hoorden, maar omdat ze het echt zo zagen. Zij waren 'eenzame zieners'!

Heel romantisch dus!



:) Grada

_________________

'Do you think it's a whoozle?'
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.432 seconden