Leonard Nolens (ja)

Ik zal je zo snel mogelijk antwoorden, Dettie.

Hg. Pieter

]Er slingerde tussen het brood en de boeken geen snelweg

Over de tafel, wij konden ons duidelijk horen.



Hier zoek ik niet meer achter dan er staat, Dettie, gewoon dichterlijk zeggen dat het stil genoeg is.



Ons eiland was geen schande, wij spanden niet samen

Tegen een naamloze zee van lawaai in de kamer.

Praten was een postume vinding van Mozart



Twee mensen hebben zich teruggetrokken, het lijkt een eiland, ze schamen zich niet. Er is dus kennelijk reden zich te schamen, ze doen het niet. Er is en naamloze zee van lawaai in de kamer. Ik noemde dat eerst een cliché, nu denk ik er anders over. Ik denk dat Nolens bedoelt dat er een naruis van roddel in de kamer hangt, de mensen praten over hen, keuren hun gedrag af, maar ze blijven naamloos. Ze praten bij muziek van Mozart, die muziek plaveit ahw. hun gesprek.



Na hun samenzijn gaan ze uit elkaar, de zwaluwen die in Mei komen zijn de liefdesbrieven die een eind maken aan de winter waarin ze enige tijd gedwongen waren te leven. Een mooi liefdesgedicht.

Pieter

De zwaluwen



Toen wij hier kwamen was de wereld stil.

Er slingerde tussen het brood en de boeken geen snelweg

Over de tafel, wij konden ons duidelijk horen.



Wij zaten er dagen met de ramen open

Te luisteren naar de voorjaarstuin, de heg

Omhelsde het huis, geen bloesem was wreed in april.



Ons eiland was geen schande, wij spanden niet samen

Tegen een naamloze zee van lawaai in de kamer.

Praten was een postume vinding van Mozart.



Wij hadden elkaar en de tijd in de vorm van een hart

Uit het groen gegrepen. De zwaluwen stuurden wij later

Als liefdesbrieven die ons de winter benamen.





Leonard Nolens,

Uit Woestijnkunde,

Querido

Dit gedicht heeft 'klasse', 'stijl', maar ook ingetogenheid.

Het is gemaakt door een dichter, ik bedoel, een echte, iemand die taal, metier, en zoveel meer beheerst.

De woorden slingeren over de versregels als ... en nu zou ik een prachtige metafoor, een beeldende vergelijking moeten vinden, maar helaas!



Een gedicht moet in de eerst plaats de lezer treffen, raken, dat doet het, de sfeer neemt je mee, neemt mij mee.

Daar is de sfeer van de stilte, en het contrast met alles wat daartegenover staat en dat we dagelijks ervaren.



Maar vergis je niet, hier zitten ook heel wat dubbele bodems in, intertextualiteit, weet je, en niet echt nodig om het gedicht te smaken.

Maar toch.

geen bloesem was wreed in april verwijst naar een van de wreedste beginverzen die ik ken: April is de cruellest month van T. S Elliot, (The waste land). En toevallig heet de bundel 'Woestijnkunde'.

Zo is er waarschijnlik nog veel meer.



In de laatste strofe voel ik de aanwezigheid van Herman De Coninck, ik zocht naar zwaluwen,...maar vond enkel kraaien.

En toch!



Met 'in de vorm van een hart' heb ik het wel even moeilijk, het klinkt zo sentimenteel. Misschien zit er ook heel wat meer achter.



Maar zoals ik al zei, een gedicht moet je raken.



mira

Mira schreef:



Maar vergis je niet, hier zitten ook heel wat dubbele bodems in, intertextualiteit, weet je, en niet echt nodig om het gedicht te smaken.



Mooi dat je het verband vond met T.S. Elliot, Mira.



Kun je een beetje aangeven waar je de dubbele bodems ziet, Mira, en of je het een beetje eens bent met mijn interpretatie, of helemaal niet.

Erg benieuwd.

Pieter

Ik vind het een heel mooi gedicht en heb er ook op gestemd.



Is er iemand die deze laatste regels goed begrijpt?

De zwaluwen stuurden wij later

Als liefdesbrieven die ons de winter benamen.

Hoe moet je het woordje later interpreteren,

Bedoelt hij dat de zwaluwen langer bleven en zo de zomer (= de liefdeszomer?) langer duurde?



Tiba.

Tiba, de zwaluwen komen na de "wrede" April, dus later. Ze benamen (=maakten een einde) aan de winter, als liefdesbrieven. De zwaluwen vervulden de functie van liefdesbrieven. Ik maak hieruit op dat de twee personen over wie het gaat dus na April niet meer bij elkaar waren. Hopelijk heb ik je iets geholpen.

Hg. Pieter